در اين دو آيه براى مفسرين اشكالى پيدا شده كه در سوره بقره ، سجده ملايكه بر آدم پيش از خلقت فرزندان آدم است و در سوره اعراف ( آيه 11 ) مىفرمايد : ما شما را آفريديم سپس صورت بندى نموديم و پس از آن به ملايكه گفتيم كه بر آدم سجده كنند ، يعنى سجده آدم پس از خلقت فرزندان است .
مفسرين هر كدام به سليقه خود جوابى دادهاند ؛ ولى آقاى سروش ما ، مانند جاهاى ديگر ، اعتراض و سوال را دزديده و جوابها را ناديده گرفته و مىخواهد تناقض قرآن را براى ابطال وحيانى بودن قرآن و رسالت پيامبر ( ص ) به كار برد !
اين دزدى براى انجام وظيفهاى كه فعلا جزو شخصيت او شده لازم است و مشكلى ندارد ، عمده اينكه شعر وزن پيدا كند ! .
ايراداتى كه او آنها را بيان داشته غالب آنها از زمانهاى قديم در كتابها و زبانهاى علماى مسلمان بيان شده و جوابهايى دادهاند ، هنر آقاى سروش در عنوان كردن مكرر آنها ، انكار چند امر ديگر است كه از نگاه روانى « 1 » براى او مهم بوده است ، و اين امور عبارتاند از :
1 - انكار نبوت انبيا از طرف خداوند ( از اصول دين ) .
2 - انكار نبوت خاتم النبيين ( ص ) ( از اصول دين ) .
3 - انكار معاد ( از اصول دين ) .
4 - انكار وحيانى بودن قرآن ( از ضروريات دين ) .
5 - انكار خلافت و امامت به طريق اولى ( از ضروريات مذهب )
6 - فقهى كه در قرآن بيان شده مربوط به همان زمان بوده . ( انكار ضروريات دينى )
هامش
( 1 ) - يا از جهات ديگر كه خود او مىداند .