صورت مىگيرد كه همه انسانهايى كه از آدم تا آخر آمده اند آن را مى فهمند ! چگونه مىفهمند ؟ ما نمى دانيم !
پيچيده تر از همه آخر سوره است كه انسانها عملهاى خود را ازخوب و بد ، به اندازه يك ذره هم اگر باشد ، بازهم مى بينند . آيا نفس عملهاى گذشته ديده مىشود و يا تجسم آنها كه در كتاب معاد گفته ايم ، دليل محكمى بر تجسم عمل نيابيده ايم . والله العالم .
ولى بايد متوجه باشيم كه قرآن در مورد اعمال خيلى دقيق بياناتى دارد : لقمان به پسرش مىگويد : پسرك من اگر ( عمل بد و خوب ) به اندازه دانه خردلى ، چه در دلى سنگى باشد يا در آسمانها يا در زمين ، خدا آن را ( در حال حساب ) مى آورد ، خدا لطيف و آگاه مى باشد .
البته از اين قانون كلى گناهاى كه توسط مسقطات و محبطات نابود مىشوند ، استثناء مىشود و متباقى ، به ديد فاعل خود در مىآيد . و بحث مسقطات و محبطات در كتاب معاد و مجلد دوم حدود الشريعة ما بيان شده است والله العادل و غفار الذنوب .
نكته آخر
توجه : سوره والعصر با اختصار كلمات خود معانى زيادى دارد كه ما تفسير تفصيلى آن را در مولفات گذشته خود بيان داشتهايم و دو سوره معوذتين را نيز در سالهاى گذشته در كتب ديگر خود نوشته ايم و كلام ما ، در تفسير آيات قرآن فعلًا در همين ساعت ده و بيست دقيقه صبح شنبه 14 / 6 / 1396 ش مطابق 14 / 12 / 1438 ق در كتابخانه منزل ما ، در حوزه علميه خاتم النبيين ( ص ) به پايان رسيد در حالى كه عمر من 81 سال شمسى و چهار ماه و هشت روز از آغاز سال هشتاد و دوم گذشته است .
ابتداى تأليف اين كتاب در حوزه علميه خاتم النبيين ( ص ) در كابل روز جمعه 4 - سرطان 1395 ش و 18 رمضان 1437 ق بوده كه تمام تأليف اين كتاب در قسمت اول آن ( تفسير آيات مورد نظر ) يك سال و هفتاد روز شده است ( چهارده ماه و ده روز ) بلى در حدود يك