در ادبيات عربى گفته شده كه كلمه « اإذا » براى كار يا چيز محقق الوقوع مىآيد . « 1 » بنا بر اين معناى آيه اين مىشود كه خداوند حتماً بين موجودات زندهجان آسمانى و زمينى جمع مىكند .
بلى در اين آيه نفرموده كه حتماً انسان به كرات ديگر مىرود ، بلكه محتمل است موجودات مادى عاقل آسمانى ، به زمين بيايند ، چنانچه محتمل است موجودات عاقل زمينىها به كرات ديگر بروند .
به هرحال آيه مباركه از سفر فضايى صحبت مىنمايد و آن را به نحوى كه گفته شد ، مسلم الوقوع اعلام مىدارد .
آيا خوانندگان هوشمند بعد از مطالعه اين آيات ، قرآن را كتاب عصر فضا مىدانند ؟ ! آيا در عصر فضا ، به كتاب فضا عمل خواهند كرد ، يا نه باز هم به سوى خرافات حركت مىكنند ؟ ! ( قضاوت با شما است . )
تفسير سوره قمر « 2 »
« اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ »
( القمر : 1 ) ، قيامت نزديك شده و ماه پاره شد .
به گفتهاى مشهور مفسرين جملهى دوم اشاره به معجزه رسول اكرم ( ص ) كه به تقاضاى مشركين كه اگر ماه را شق كنى ، ما مسلمان مىشويم . از خداوند تحقق آن را خواسته و ماه دو شق شد ؛ ولى كسى ايمان نياورد !
هامش
( 1 ) - به خلاف كلمه ( ان ) كه براى امر مشكوك مىآيد و به خلاف كلمه ( لو ) كه براى كار محال و غير ممكن مىآيد ، در فارسى كلمه ( اگر ) در همه موارد و امور استعمال مىشود .
( 2 ) - اين سوره 55 آيه دارد .