ولى چگونه ؟ صاحب الميزان مىگويد : البته به خود خداوند ، حال يا با وساطت چيزى و يا بدون واسطهى او ، نامبرده در تفسير آيهى
« « وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى »
( النجم : 42 ) ، حرفهايى دارد كه بر اصول فلسفى خود بيان مىكند .
ما مىگوييم اسرار اعيان و اوصاف و روابط از اول حدوث كائنات تا آخر كه بعد از بهشت هم اين آخر وجود ندارد ، قائم به ارادهى اوست ، نه ارادهاى كه او و فلاسفه بيان كردهاند ؛ بلكه ارادهاى كه در صراط الحق بيان شده ( ج 1 ) و ذات واجب او هم در احداث اول و هم در انتها به يك نحو ثابت است .
حق حقست و خلق ، خلق اول از ثانى براى * ثانى از اول ( معرى ) مبرّاء نزد هر داناستى
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ،
پس بايد به خدا برسيم .
ذكر و انثى از اختلاط مايع زن و منى مرد
« وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى ، مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى »
( النجم : 45 ، 46 ) ؛ و خدا است كه دو صنف مذكر و مؤنث را از نطفهاى كه از مرد در رحم زن مىريزد و با مايع و رطوبتهاى آله تناسلى زن يكجا مىشود ؛ ( يعنى خصوصيت دخترى و پسرى تنها از منى مرد نيست هر چند كه درصدى مرد خيلى زياد است ؛ ولى چند درصد مايعات داخلى زن هم در دخترى و يا پسرى حمل ، مؤثر است كه طب امروزى مىگويد « 1 » ؛ بلى ممكن است نود درصد ، يا كمى بيشتر از آن نطفه و منى مرد مؤثر باشد ، احتمالًا جملهى
« إِذا تُمْنى »
به همين دقت علمى طبى
هامش
( 1 ) - گفته مىشود طب وجود منى را براى زن قبول ندارد و قرآن هم بر آن دلالت ندارد ، لذا در مورد زن ، كلمهى مايع و رطوبت را آوردم كه در فرض لذت بردن زن در حكم منى است و غسل جنابت بر آن حتى بدون آميزش مترتب مىشود . والله العالم .