همين مطلب استفاده مىشود . بلكه آيات زيادى بر جسمانيت آسمان دلالت دارد .
تأثير عمل مؤمنين به ذريه آنان
« وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ »
( الطور : 21 ) ؛ ظاهراً مراد از ذريه فرزندان كوچك و بزرگ باشد كه از استعمال آيات شريفه بدست مى آيد .
بعضى از مفسّرين از اطلاق كلمهى ايمان چنين استفاده كرده اند كه اتباع ذريه بزرگ به ايمان خودشان و اتباع ذريه صغار به ايمان پدران شان مىباشد « 1 » و اين گونه زندگانى فاميلى لذيذتر است ( و له الحمد ) بعضى گفتهاند جمع كردن يكى با ديگرى بدون معنايى در اول ، الحاق است نه اتباع كه در آيه آمده است و معنى در اين جا همان ايمان است ، البته اين اتباع منافى ثواب مستحق هر كدام نيست و اتباع در مجرد جمع مكانى است و در اين تفضل و جمع كردن از ( مزد عمل پدران چيزى كم نمىكنيم ) .
يك فرض ديگر اين است كه درجه اولاد بالغ بالاتر باشد آيا پدر و مادرى كه درجه آنان پايين تر است مىشود به خواهش فرزندان پدران و مادران به آنان ملحق شوند و از ابن عباس نقل شده كه براى اثبات آن به همين آيه تمسك كرده است كه دلالتى بر آن ندارد . بعضى از مفسّرين بر اين فرض به آيه 8 سوره مؤمن استدلال كرده است
« رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ . . »
( غافر : 8 ) ؛ ولى اين آيه ظهورى در الحاق مكانى ندارد و حاملين عرش دعا براى جمع آنان در بهتشهاى عدن
هامش
( 1 ) - از نكره بودن كلمهى ايمان استفاده شده است .