تفسير سوره جاثيه « 1 »
تسخير همه آنچه در آسمانها و زمين براى انسان
« وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ »
( الجاثية : 13 ) ؛ آيات قرآن مجيد از تسخير كشتى در دريا و نهر ها و خورشيد و ماه و شب و روز و دريا و حيوانات سوارى و آنچه كه در زمين است و امثال اينها براى انسان خبر ميدهد .
و نيز از تسخير كوهها و پرندگان براى داود ( ع ) در تسبيح كردن با او و باد را براى سليمان خبر داده است .
ظاهراً تسخير خداوند به هدف منفعت بردن مردم از آنها در زندگى و زندگانى است .
هدف عنوان بحث ، تسخير موجودات آسمانها و كهكشانها مى باشد كه در آيه فوق بيان شده است در آيه 20 لقمان نيز آمده است :
« أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ . . » ؛
در زمان نزول قرآن و قرن هاى بعدى عقل كسى نمى رسيد كه موجودات آسمانى براى انسان در كره زمين منافع و فوايدى دارد . و احتمالًا قرن هاى متمادى ديگر بگذرد تا معناى وسيع اين دو آيه خصوصاً آيه اول به لحاظ كلمه جميعاً ( همه موجودات آسمانها و زمين ) از نظر علمى و استفاده ، روشن گردد . امروز اشعه كيهانى را بشر شناخته و استفاده ابتدايى از آن مى برد . سؤال من از خوانندگان دانشمند ؛ بلكه هوشمند اينست كه اين دو آيه مانند جمعى از آيات در موضوعات ديگر ، گفتار كيست گفتار خداوند خالق همه آسمانها يا گفتار پيامبرى كه حتى سواد خواندن و نوشتن را هم نداشت ؟ عقل حكم صريح دارد كه اين
هامش
( 1 ) - اين سوره مكى و داراى 37 آيه مى باشد ، جثو يعنى نشستن بر روى دو زانو و جزءو نشستن بر روى انگشتان دو پا مى باشد .