سخنى در باره معجزه انبياء
فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ الأنبياء : 5 . ( مشركين منكرين آسمانى بودن قرآن مىگفتند ) پيامبر بايد براى ما معجزهاى بيارد چنانچه رسولان گذشته آوردند . 1 . شكى نيست عقل حكم مىكند كه انبياء و رسولان خدا پيام آورى خود شان را براى مردمى كه به سوى آنان مبعوث شدهاند ثابت كنند ، كه يكى از اين راهها اين است كه كارى را كه ديگران به حسب عادت نتوانند ، يا خود انجام دهد و يا از خدا بخواهد آن را انجام دهد و يا خداوند بدون خواست پيامبر آن را براى اقناع مردم انجام دهد ، وگر نه در پذيرفتن دستورات مدعى نبوت و رسالت مقصر و مستحق عقاب نخواهند بود و حجت خدا بر آنها تمام نخواهد شد . بلى لازم نيست كه اعجاز در كميت و كيفيت خود موافق اقتراحات ( پيشنهادهاى مردم ) باشد بلكه تنها حجت را بر مردم تمام كند . 2 . از جهت ديگر قانون عليت و سببيت در تمام اجزاى جهان حكومت داشته و هيچ استثنايى ندارد ؛ و عموميت اين قانون متعلق قدر و قضاى الهى مىباشد و خلاقيت و ربوبيت از همين كانال مىگذرد فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا فاطر : 43 .