هدايت اولى و ثانوى
« إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ » ( الزمر : 3 ) ؛ خداوند همهى انسانها رابه هدايت اولى و ابتدايى راهنمايى فرموده و هيچ تبعيضى در اين مورد وجود ندارد ؛ مانند « هُدىً لِلنَّاسِ » هر كسى اين هدايت را پذيرفت هدايت ثانوى او نيز شامل حال او مىشود : « إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدىً » ( الكهف : 13 ) و « وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ » ( محمد : 17 ) ؛ ولى اگر هدايت اول را قبول نكرد ، هدايت دوم شامل حال او نمىشود كه آيهى اول بر آن دلالت دارد . دقت كنيد كه به اشتباه مبتلا نشويد .
خلقت آدم و حواء
« خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ . . . » ( الزمر : 6 ) و « هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ . . . » ( الأعراف : 189 ) و « رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ . . . » ( النساء : 1 ) ؛ شما ( فرزندان آدم ) را از نفس واحدى آفريدم سپس « 1 » جفت او را از آن ( نفس ) قرار داد . مراد از نفس يگانه ظاهرا روح و بدن - هر دو - آدم است ؛ زيرا به وجود آمدن فرزندان از يكى از آن دو ممكن نيست . بنا براين معناى ( جعل منها ) اين مىشود كه زوج از روح و بدن آدم آفريده شده است . و