باشد و اگر كسى در قرآن تتبّع كند از اين گونه آيات ، زياد پيدا مىتواند و وجود جهل قصورى از پذيرش دين در بين اكثريت مردم دنياى مادّى امروز مشهود است و انكار آن مكابرة و زور گويى .
و بالجمله انكار از ايمان و عصيان از شريعت اگر مخالف تند طبيعت مخلوقه آنان باشد ، خلق آنان بى هدف مىشود و نقض غرض بر حكيم عليم و قدير قبيح است و اگر از روى جهل قصورى باشد باز هم آفريدن آنان براى عبادت لغو است و اگر از جهت عام ديگر باشد
« لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ »
يس : 7 ؛ مشكل ديگر پيدا مىكند . والله العالم بخلقه و افعاله . در آيه 15 همين سوره ( يس ) كفّار مىگويند
« وَ ما أَنْزَلَ الرَّحْمنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ »
يس : 15 ؛ شما به دروغ ادّعاى رسالت مى كنيد خدا هيچ چيزى را ( براى ما ) نفرستاده است . درست است كه رسل در روى زمين متّصل آمده اند ؛ ولى نه براى اماكن زمين و گرنه كفّار نمىگفتند كه خداوند هيچ چيزى را نفرستاده است ( دقّت كنيد ) .
همه چيز در امام مبين
« إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ »
يس : 12 ؛ ماييم كه مردگان را زنده مىكنيم و آنچه كردهاند ( از عمل هاى زندگانى شان ) و آثار شان ( بعد از مردن ) را مى نويسيم و هر چيزى را در امام مبين بر شمردهايم .
ظاهراً مراد از امام ، كتاب است و كلمه « امام » بر كتاب در بعضى از آيات قرآن اطلاق شده و نيز در سوره انعام آيه 59 تصريح شده :
« وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
الأنعام : 59 ؛ و ظاهراً مراد از آن لوح محفوظ باشد و نيز مراد از كتاب مكنون در سوره واقعه
« إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ، فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ ، لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ »
الواقعة : 79 ، 78 ، 77 ؛ همين لوح محفوظ مىباشد به قرينه :
« بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ، فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ »
البروج : 21 و 22 ؛ و احتمالًا نوشتن اعمال و آثار نيز در همين امام مبين مىباشد هرچند نامه اعمال جداگانه اى هم دارند