و اين فضل بزرگى است .
ظاهراً مراد از ميراث سپردن قرآن به مسلمانانى مىباشد كه در امر حفظ قرآن و تكثير نسخ آن و تفسير قرآن و تعليم و تعلّم آن مىباشند و قهراً اين سه دسته مىشوند . معصيت كار ميانه رو در تقواى دينى و سبقت گيرندگان به خوبيها در علم و عمل و خدمت به قرآن .
احاديثى كه در تفسير آيه وارد شده و بندگان برگزيده را به امامان اهل بيت تفسير نموده از باب تطبيق به فرد اكمل است و حصرى ندارد ؛ بلكه همه مفسّرين و خادمان به قرآن كه در جهات مختلف به قرآن خدمت مىكنند داخل عباد مذكور هستند و به اين آيه توجّه كنيد :
« وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْهُدى وَ أَوْرَثْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ »
غافر : 53 ؛ معلوم است كتابى كه به بنى اسراييل به ميراث رسيد تورات بود و مسلّماً همان تقسيم سه گانه - ظالم بر نفس ، ميانه رو ، سبقت گيرنده به سوى قربات و خيرات كه مرتبه عالى مىباشد ، در اين مورد نيز جارى مىشود . با اينكه وصى موسى يك فرد بود ؛ ولى قرآن مىگويد تورات را به بنى اسراييل به ميراث گذاشتيم ؛ يعنى وصى مسئوليت خود را داشتند و دانشمندان مسئوليت خود را داشتند . و جوب حفظ و بيان كتاب بر مجموع عباد مصطفين در اسلام و بر بنى اسراييل كه از ايراث خداوند پيدا مىشود ، كفايى مىباشد ؛ ولى غالباً دايره آن دانشمندان و اهل علمى هستند كه قدرت بر تعليم و تبليغ كتاب را دارند .
چند نكته در سه آيه
در سه آيه سوره فاطر ( 33 و 34 و 35 ) چند نكته وجود دارد .
1 - بهشتيان ( زن و مرد ) دستبندهاى طلايى و مرواريد و لباس ابريشمى دارند ، معلوم است مطابق طبيعت آن جهان مرد ها به اين زينت علاقه دارند . مسلّماً دانشمندان علاقه دارند در معارف صفات و افعال خداوند جهان و كهكشانها و تاريخ ابتداى خلقت و انواع مخلوق و وسعت وحشتناك آسمانها و ستارگان و سفر كردن از يك بهشت به بهشت ديگر ( در فرض