. 11
« وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً »
الإسراء : 67 ؛
. 12
« وَ كانَ الْإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا »
الكهف : 54 ؛
13 .
« إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ »
الحج : 66 ؛
14 .
« إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا »
الأحزاب : 72 ؛
15 .
« بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ »
القيامة : 5 .
و ساير آيات مذمت كنندهى إنسان و امثال اين اوصاف پست .
بنا براين إنسان مىماند و عقل او ، كه در طول تاريخ در برابر نيروهاى شهوت جنسى و شهوت مال و شهوت شكم و شهوت خانه و لباس و هوس بازىهاى متنوع ، و غضب او در برابر ناملائمات طبيعى مغلوب و شكست خورده است و شهوت و غضب او به مراتب از شهوت و غضب حيوانات خطرناكتر است ، از همهى اينها به دست مىآيد كه إنسان بايد در زندگانى إنسانى و به دور رفتن از ددمنشى مخرب خود به جاى شعارهاى پوچ قديم و جديد ، به سوى برنامهى آسمانى دين إلهى بروند ، تا به سعادت اخروى و اجتماعى خود برسند . ببينيد اين دو آيهى مباركه ، چه تعبير زيبا و عميقى دارند :
« لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ »
آلعمران : 164 ؛
« بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
الحجرات : 17 ؛ محققاً خداوند بر مؤمنان منت نهاد ، وقتى كه در بين آنان رسولى از خود آنان را بر انگيخت كه آيات او را بر آنان تلاوت و آنان را تزكيه نمايد و به ايشان كتاب و حكمت را تعليم مىدهد ، هر چند آنان در گذشته در گمراهى اشكارى بودند ؛ بلكه خداوند بر شما منت مىنهد كه شما را براى ايمان هدايت فرمود اگر - در ادعاى مسلمان شدن خود - راستگو باشيد .
بلى بزرگترين نعمت براى انسان بعد از آفرينش سالم او ، إنزال دين براى آنان است كه به