و بالاخره توبه مى كنند و در پى اصلاح خود توجه مى كنند . اين افراد عاقبت بخير هستند .
ولى گاهى به تأثير محيط فاسد - خصوصا دوستان فاسق يا تربيت بد و يا طبيعت و توارث - به بدكارى خود ادامه مى دهند كه بدى هاى او از نظر كميت و كيفيت وخيم تر و خطرناك تر مىشود كه راه توبه و بازگشت او بسته مىشود .
قرآن در مورد يهودى هاى بدكار مىگويد : « بر آنان ذلت و مسكنت ( بيچارگى ) زده شده و به غضب خداوند گرفتار مى شوند ؛ و سبب اين عقوبت اين بود كه اينان به آيات خداوند كافر و منكر شدند و پيامبران را بدون حق مى كشتند . و سپس سبب اين كفر و قتل را بيان مى فرمايد :
« ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ » .
( سوره بقره ، آيه 61 ) ؛ اين عمل زشت آنان بدين جهت بود كه آنان نافرمانى و تجاوز ( از دستورات الهى ) مىكردند .
و همين مضمون در آيه 112 سوره آل عمران نيز بيان شده است . بلى از يك هسته كوچكى درخت بزرگى پديد مىآيد ، و ما بايد مواظب باشيم كه بر خود ستم نكنيم ، در حقيقت ما نه به مردم ستم مىكنيم و نه بر خدا و نه خدا بر ما ستم مىكند ، سرنوشت آينده در آن جهان به دست خود ما در اين جهان رقم مى خورد .
بلى درست دقت كنيم قسمت و قدر و قضا ( البته آن قدر و قضايى كه متعلق به افعال اختيارى ما ، مىباشد ) همه از اراده خوب و بد ما و از تدبير و عاقبت سنجى خود ما است . به خدا پناه مى بريم از گمراهى و شقاوت و طغيان نفس اماره خود .
« وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ » .
( سوره روم ، آيه 12 ) . روزى كه قيامت بر پا مىشود ، مجرمان در غم و بدبختى فرو مى روند . غفرانك اللهم !
بيرون آمدن زنده از مرده
« يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ