و كليت مذكور در كلام سليمان
« وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ »
چه علمى باشد و چه خارجى ، كليت استغراقى و شمولى نيست كه عقلّا و عادتا ممكن نيست ، بلكه مراد اين است كه هرچيزى كه براى مقام نبوت و حكومت ما لازم بود ، خداوند آنها را به ما ارزانى فرمود .
و نيز بساط سليمان و تسخير باد ها و تسخير جبال و پرنده ها در موقع تسبيح و حمد و قرائت زبور با آن صداى روح افزاى داود ، همه از امتيازات خاص اين پدر و پسر است . البته سليمان نطق نمل ( مورچگان ) را نيز مى دانست . ( سوره نمل ، آيه 19 ) .
صحبت پرندگان و مورچگان و در كل نطق حيوانات ، در زمان سابق قابل پذيرش خردمندان نبود ، تا در دو قرن اخير تحقيقات گسترده دانشمندان حيوان شناس انجام گرفت و كتاب هاى بسيار مفيدى توسط آنان نوشته شده و واقعيت قرآن كه كلام خداوند است ، آشكار شد . « 1 »
و از مزيت هاى خاص به سليمان ( ع ) فرمان روايى بر نوع جن است كه در آيه 17 اين سوره چنين آمده است : « براى سليمان لشكريانش از جن و انس و پرندگان جمع شده بود » و معلوم نيست كه شماره جن و پرندگان به چه اندازهى بوده ، و احتمالا چنين جنودى براى هيچ يك از انبياء به وجود نيامده است . و محتمل كه عفريت جنى فرمانده لشكر جن بوده كه در محضر فرمان روايى سليمان ( ع ) حاضر بوده تا فرامين او را به جنى ها منتقل نمايد .
و از امورى كه قابل تعجب است ، اين است كه مورچهى به آن اندام ريز و كوچك اين قدر فهم داشته كه به ساير مورچه ها فرمان مىدهد كه : « اى موران در مساكين خود ( سوراخ
هامش
( 1 ) - كتاب هاى جالبى در زندگانى زنبور عسل ، مورچه و موريانه ( خويه ) نوشته كه بسيار جالب و خواندنى است ، من آن ها را در جوانى مطالعه كرده بودم .