موضوع برداشت احمقانه كردند و خود را قوم برگزيده خداوند مى دانند و فساد گسترده اخلاقى خود را ناديده مى گيرند . به اميد روزى كه حوادث آينده نزديك ، اين قوم ددمنش و سفاك را تاحدى به انسانيت نزديك بسازد ! ! !
2 - اين كه موسى در وقتى كه به خانه فرعون بود ، قبطى را كشت و فرعون به او مىگويد كه تو از جمله كافرين بودى و موسى مىگويد من از جمله ظالمين بودم . معناى كافر منكر خدا نيست و نه فرعون براى خدا عظمتى قايل بود ، بلكه خودش را به مردم مصر رب اعلى ( يعنى پروردگار عالى تر ) معرفى مىكرد ، و نه موسى اقرار به ضلالت خود از دين خدا كرده ، بلكه مراد فرعون كفران نعمت بوده كه موسى به صاحب نعمت خود توهين كرده و ظاهرا - و الله اعلم - مراد موسى از ضال اين بوده كه قصد من كشتن قبطى متجاوز نبوده ، قصد من تأديب او بود ، ولى عكس العمل فراتر از قصدم رفت و به كشتن او منجر شد .
3 - در آيه 16 به موسى و هارون امر شده است كه
« فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ » .
نزد فرعون برويد ، و بگوييد : ما فرستادهء پروردگار جهانيان هستيم .
مفرد بودن كلمه " رسول " و تثنيه بودن دو كلمه " فأتيا " و " فقولا " ظاهرا به اعتبار اين است كه هركدام جداگانه بايد خود را به فرعون معرفى كنند .
و نيز راغب مىگويد « كلمه " رسول " بر مفرد و جمع هردو اطلاق مىشود ، ولى اين حرف مشكل نيامدن صيغه تثنيه را رد نمىكند ، و لذا در سوره طه آيه 47 مى فرمايد
« فَأْتِياهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ » .
4 - حكم در آيه 21 يا به معناى حكمت است و يا به معناى دستور ، يعنى او ولى امر بوده و واجب الطاعة است .