2 - در چهار آيه خداوند به ذى العرش ( صاحب العرش ) وصف شده است .
3 - ملايكه در اطراف عرش پابرهنه هستند .
4 - عرش موجود مستقل از آسمان ها و زمين است .
5 - ملايكهى كه خدا را تسبيح و حمد مى گويند حامل عرش هستند .
6 - روز قيامت هشت فرشته آن را بالاى خود حمل مى كنند .
7 - عرش بر آب بوده است و فعلا يا است .
8 -
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
بعد از خلقت آسمان ها و زمين و ما بين آن ها در شش روز و بعد از رفع سموات - بدون ستون هايى كه آن ها را ببينيد - بوده است . به هرحال خود عرش فهميده نمىشود كه به كدام معنا در اين آيه مى باشد ؛ چون عرش چه به معناى تخت باشد و يا سقف معناى مجازى آن فهميده نمىشود . و الله العالم .
تفسير سوره شعرا
سوره شعراء كه با 227 آيه خود يكى از دراز ترين سوره هاست ، آن را مكى دانسته اند . « 1 »
ابطال شبهه جبر
« وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ » .
( سوره شعراء ، آيه 8 ) . اكثر مردم مؤمن نبوده اند و يا نيستند .
بعضى گفته اند در علم خداوند چنين چيزى نبوده كه اكثريت مؤمن باشند . و چون از اين سخن عليت را فهميده اند ، بر آن اعتراض كردند كه علم خداوند علت ايمان نياوردن كفار نمىشود ، زيرا علم تابع معلوم است ، نه علت معلوم .
صاحب روح المعانى جواب داده كه معناى تابع بودن علم خدا براى معلوم اين است كه علم خدا در ازل به معلوم معين و حادث ، تابع ماهيت آن باشد به اين معنا كه خصوصيت اين
هامش
( 1 ) - چهار آيه اخير آن را مدنى گفته اند .