جامعه مىشود .
6 - عيب گويى در غياب مردم ، و بدگويى و دشنام دادن ، توهين كردن ، تهمت زدن ، و بدتر از آن افتراء بستن به خاطر مفاسد اجتماعيى كه بر اين اعمال مترتب مىشود ، همه در فقه اسلامى حرام شده است و عذاب درناكى دارد .
7 - خوردن مال مردم و تصرف كردن در اموال و حقوق ديگران بدون اذن آنان حرام است .
8 - واجب است اموال مردم به صاحبان آنان - هرچند نفهمند - برگردانده شود .
9 - امانات و ودايع بايد به مالكين آنان تماما رد شود .
10 - معاملات اقتصادى مطابق قرارداد ها و قوانين شرعى صورت گيرد .
11 - حقوق فقرا كه شرعا در ذمه پولداران است ، بايد بدون معطلى و كم كاست رسانيده شود .
12 - كمك در امور خيريه و بينوايان بسيار مورد سفارش قرار گرفته است .
13 - مؤمنين و مؤمنات باهم خواهران و برادران هستند .
14 - اصلاح اختلافات مؤمنين حقى است به گردن همه .
15 - از همكارى كردن در امور خوب و تقوى و ترك همكارى بر گناه و تجاوز ( به ديگران ) نهى شده است .
16 - تواضع در برابر ديگران و حفظ اسرار مردم و صله رحم خويشاوندان .
17 - احترام و احسان كردن با والدين و اف نگفتن به آنان .
18 - ايثار كردن و اختيار ديگر بر خود ، هرچند كه خود نيازمند باشيم .
افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — صفحة 138
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٣٨