را ساخت . ( سوره مائده ، آيه 110 ) .
يك سوال مهم
آيا از آيه مباركه كه بعد از خلق بدن در رحم و تعلق روح انسانى - كه مجرد است و مكانى ندارد و تعلق آن به بدن تعلق تدبيرى است - كه الله را به احسن الخالقين وصف نموده ، مىشود انسان را افضل المخلوقات دانست ؟
مىشود به آن جواب مثبت داد ، و آيه مباركه
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ . » .
« 1 » ( سوره بينه ، آيه 7 ) ، را مى توان بر آن دليل آورد ، زيرا مراد از كسانى كه ايمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند به قرينه آيه گذشته ( بينه 6 ) انسان ها است ؛ بنابر اين انسان هاى مؤمن صالح ، خير البريه ( بهترين مخلوقات ) هستند .
ولى با اندك دقت اين استدلال رنگ مى بازد ؛ اولا از كلمه احسن الخالقين ، عظمت انسان مخلوق به دست مىآيد ، ولى بهتر بودن و افضليت او به دست نمىآيد ؛ ممكن است مخلوقات برتر از انسان هم در كاينات و سياره هاى كهكشان ها خلق شده باشند . و يا حداقل همسان و مساوى با او باشند .
و آيه ششم سوره بينه مانند آيه هفتم آن ( شر البرية و خير البرية ) ربطى به فضيلت و احسنيت تكوينى كه از آيه معنونه
( فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ )
به دست مىآيد ، ندارد ؛ بلكه فضيلت و برترى تشريعى مؤمنين را از كفار اهل كتاب و مشركين بيان مى دارد و ربطى به بيان برترى تكوينى او ندارد .
هامش
( 1 ) - كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند ، بهترين مخلوقات ( خدا ) هستند .