در مورد رسولان به كار رفته در مورد انبياء نيز به كار رفته است . بنابراين معناى آيه اين است كه همهء انبياء و رسولان إلهى « مَرْد » بودهاند ، و از صنف زنان و خنثىها كسى به اين مقام نرسيدهاند و همهء رسولان و انبياء با دلايل روشن و كتابها آمدهاند . و آنچه كه در بعضى از روايات غير معتبر السند آمده كه شماره كتب آسمانى 104 بوده مشكوك و حتى مرجوح و حديث معتبرى در اين مورد نيامده است .
زنده جانهاى مادى در آسمانها
« وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ »
( النحل : 49 ) ؛
« وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ »
( الشورى : 29 ) از اين دو آيه مطالب ذيل به دست مىآيد :
1 - موجودات مادى زنده جان در آسمانها و زمين وجود دارند .
2 - ملائكه در زمين و آسمانها وجود دارند .
3 - همه آنها خداوند را با نيازهاى متنوّعى كه براى ادامه وجود خود دارند سجده تكوينى - تواضع ، ذلّت ، خضوع ، و طلب تكوينى - مىكنند ، بلى ركوع و سجود تشريعى إنسانها شكل خاصى دارد ولى سجود تكوينى همان است كه گفتيم . و ممكن است كه سجده ملائكه اختيارى و تشريعى باشد . ملائكه هرچند جسم لطيف هستند ، ولى مانند دابّه جسم مادى محسوس ندارند لهذا جدا بيان شدهاند .
4 - خداوند بين موجودات زمينى و آسمانى وقتى كه بخواهد جمع مىكند و كلمه ( إذا ) اين جمع را حتمى مىگرداند . در اخير آيه دوم مشكلى وجود دارد كه بايد براى آن پاسخى يابيده