عالميان و مردمى كه ميدانند ( يعلمون ) روشن مىباشد .
2 - پيامبر اكرم ( ص ) در اين آيه - مانند چند مورد ديگر - با يك حقيقت تلخ و خطابِ نه چندان محترمانه ، مواجه شد كه اگر در مواردى از خواستهاى غير عقلانى و عقلايى مردم پيروى كنى در برابر انتقام إلهى بى پناه مى مانى .
من نمى دانم كه تأثير اين آيه و آيات مشابه و آيات سر زنش كننده سخت تر از اين آيه بر روح مقدس پيامبر ( ص ) تا چه حدى ناراحت كننده بوده ولى خداوند حقيقت را مهم تر از ناراحتى روانى او دانسته است ، پيامبر ( ص ) مانند ساير پيغمبران مخلوق ضعيف خداوند هستند و مانند ديگران مأمور و مكلّف هستند كه بايد اطاعت كنند .
البته اين حكم - قبح معصيت بعد از علم به أحكام - مخصوص به خاتم النبيين ( ص ) و أنبياء نيست ، همهى علما نيز در حكم مذكور شركت دارند ؛ زيرا عقاب بر تجرى مترتب است . وتجرى معصيت عالم ، از تجرى جاهل مقصر بيشتر است نعوذ بالله من معصيته و عذابه و غضبه فى الدارين .
نكتهاى كه در اينجا براى نكته دانها مطرح است اين است كه : اگر قرآن بفرض محال و ادعاى نادانهاى دين گريز و دين ستيز ، ساخته و پرداخته فكر خود پيامبر مى بود ، آيا او اين گونه خطابات را به خود مىكرد ؟ ! مسلماً ، نه ، قرآن از طرف رَبّ العالمين خالق پيامبر است . و پيامبر از نظر تكوينى مانند هر إنسان ديگرا ست .
زوجيت گياهان
« وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ جَعَلَ فِيها زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ . . »
( الرعد : 3 ) ؛ از همهء ثمره ها در آنها دو جفت آفريد : در قرن 18 ميلادى يك دانشمند گياه شناس غربى متوجه به زوجيت و جفت بودن گياهان شد ، كه امروز يك قانون شده ، او به دست آورد گياهان مانند حيوانات و إنسانها از طريق آميزش نطفه نر و ماده بار ور مىشوند و ميوه مىدهند .