سجده والدين و برادران يوسف
سجده كردن براى تعظيم موجودى ، عقلًا دلالتى بر خدايى بودن مسجود ندارد ، تا مستلزم شرك سجده كننده شود ، منتهى تعظيم مخلوقى به سجده كردن براى او شرعاً حرام است .
بلى سجده و ركوع براى فردى يا چيزى بعنوان رَب و پرورنده أشياء موجب شرك مىشود .
بنا براين سجده بر دوقسم است :
سجده و هر نوع خضوع ديگرى براى شخصى يا موجودى بعنوان رب موجب شرك بوده و از اكبر گناهان كبيره است ؛ بلكه إعتقاد به ربوبيت موجودى غير از ذات مقدس آفريدگار جهان ( جلّت عظمته ) بدون هيچ خشوع و تعظيم و مبرزى ، موجب شرك و خلود معتقد در جنهم است « 1 » و حرمت شديد آن قابليت هيچ إستثنايى را ندارد .
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ . . »
( النساء : 116 )
1 - تعظيم بهر نوع آن ، براى مجرد إحترام والدين و فرد دانشمند يا رئيس كشورى و أمثال اينها با علم به اين كه او مخلوقى است ؛ مانند ساير مخلوقات ، حرام نيست ؛ يعنى دليلى از قرآن و سنت و عقل و اجماع بر آن نداريم .
بلى خصوص سجده بعنوان تعظيم هر چند با إعتقاد به مخلوقيت و عجز مسجود و هر چند با إعتقاد به وحدانيت رب العالمين باشد حرام است .
و لى فعل حرام موجب كفر و شرك نمىشود ؛ بلكه موجب فسق و سلب عدالت و استحقاق عقاب مىشود ؛ مانند ارتكاب ساير كباير و ترك واجبات و اين حرمت مانند ساير عمومات و مطلقات قابل تخصيص و تقييد مى باشد .
دليل بر حرمت اين سجده :
« وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ
هامش
( 1 ) - اين موضوع ، در كتب ديگر نگارنده مورد تحقيق و استدلال قرار گرفته است .