آن مرد گفت : آيا شكايت دارد از من ، دربارهء اينكه من حقّ خود را استقصاءً از او خواستهام ؟ !
حضرت به حال غضب نشستند ؛ و سپس گفتند : گويا مثل اينكه تو اگر در حساب برادرت استقصاء كنى ، كار زشتى انجام نداده اى ؟ !
به من بگو تا بدانم : آنچه را كه خداوند تبارك و تعالى دربارهء مؤمنان در قرآن حكايت نموده است كه :
وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ
، آيا آنها ميترسند از اينكه خداوند بر آنان ستم روا دارد ؛ و به عنوان ظلم و جور و تعدّى در حساب ، از آنان حساب بكشد ؟ !
نه سوگند به خدا چنين نيست ؛ آنها دهشتى ندارند مگر از استقصاء ، و حساب را به دقّت رسيدگى كردن ! و خداوند ، اين استقصاء را سوء حساب نام برده است ؛ پس كسى كه استقصاء كند ، بدى كرده است » .
حضرت استاد معظّم علامه طباطبائى در « رسالهء معاد » فرمودهاند : در اينكه مراد از سوء حساب در آيه مباركه ، استقصاء است ، فريقين از شيعه و سنّى ، اتفاق دارند ؛ و بر صحّت صدور آن از رسول اللَّه اجماع نمودهاند « 1 » . مجلسى رضوان الله عليه از دو كتابِ حسين بن سعيد از قاسم از عبد الصّمد بن بشير از معاويه روايت كرده است كه :
قَالَ : قَالَ لِى أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : إِنَّ صَلَةَ الرَّحِمِ تُهَوِّنُ الْحِسَابَ يَوْمَ الْقِيَمَةِ . ثُمَّ قَرَأَ :
يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ
هامش
( 1 ) رسالة « انسان بعد الدنيا » ، خطى ص 49