كَلِم طيّب روح مؤمن ، و عمل صالح بالا برندهء آنست
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ .
« 1 »
« كَلِم طيّب كه همان روح پاك و پاكيزه است بسوى حضرت پروردگار بالا ميرود و عمل صالح موجب بالا رفتن آن مىشود . »
و آنجا مقام عزّت است ، عزّت مطلقه ؛ چون قبل از اين جمله ميفرمايد :
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً
. « 2 »
« كسى كه طالب عزّت باشد بايد بداند كه تمام درجات و مراتب عزّت منحصراً اختصاص به پروردگار دارد . »
و كلمهء طيّبه كه در آيه مورد بحث داراى أصالتى ثابت و ميوهاى دائمى است ، همين كلم طيّب است كه بسوى خدا ميرود و به مقام عزّت مطلقه ميرسد ؛ كما آنكه در مناجات شعبانيّه وارد است :
إلَهِى وَ أَلْحِقْنِى بِنُورِ عِزِّكَ الأبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ عَارِفًا وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفًا . « 3 »
عمل صالح ، مانند بنزين است كه موجب حركت طيّارهء روح به فضاى عالم قدس است .
در عالم قدس ، حياتيست كه موت ندارد ، عزّتى است كه ذلّت ندارد ، غنائى است كه فقر ندارد .
پس قول ثابت كه پروردگار علىّ اعلى مؤمنين را بدان تثبيت
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 10 ، از سورهء 35 : فاطر
( 2 ) صدر آيه 10 ، از سورهء 35 : فاطر
( 3 ) « إقبال » طبع سنگى ، ص 687