مفضّل بن صالح از جابر از إبراهيم بن العَلاء « 1 » از سُوَيد بن غَفَله « 2 »
دوّم : در « تفسير عيّاشى » در ذيل همين آيه مباركه ، بدون ذكر سند از سويد بن غفله . « 3 »
سوّم : در « كافى » از علىّ بن إبراهيم از پدرش از عَمرو بن عثمان و عدّهاى از اصحاب از سهل بن زياد از بَزَنطى و حسن بن علىّ جميعاً از أبى جميلهء از جابر از عبدُ الاعلَى ، و نيز از علىّ بن إبراهيم از محمّد ابن عيسى از يونس از إبراهيم بن عبدُ الاعلَى از سويد بن غفله . « 4 »
چهارم : در « أمالى » شيخ طوسى از ابن صَلت از ابن عُقدَهء از قاسم بن جعفر بن أحمد از عباد بن أحمد قزوينى از عمويش از پدرش از جابر از إبراهيم بن عبد الاعلى از سويد بن غفله . « 5 »
و نيز مجلسى در « بحار الانوار » از آنها روايت كرده است . « 6 »
هامش
( 1 ) در تفسير ، ابن العَلاء مسطور است ولى در « كافى » و « أمالى » شيخ ، عبد الاعلى ذكر شده است .
( 2 ) « تفسير علىّ بن إبراهيم » سورهء إبراهيم ، ص 346 ، طبع سنگى ( سنهء 1313 )
( 3 ) « تفسير عيّاشى » سورهء إبراهيم ، جلد دوّم ، ص 227
( 4 ) « كافى » كتاب الفروع ، ج 1 ، كتابُ الجَنائِز ، بابُ أنّ الميّتَ يُمثَّلُ لَه مالُه و وُلْدُه و عَملُه قَبلَ مَوتِه ، طبع سنگى ، ص 63 ؛ و طبع حيدرى ، جلد سوّم ، ص 231
( 5 ) « أمالى » شيخ طوسى ، طبع مطبعهء نعمان - نجف ، جلد اوّل ، ص 357 تا ص 359 ، و طبع سنگى ، ص 221 و 222
( 6 ) « بحار الانوار » كتاب العدلِ و المعاد ، طبع آخوندى ، جلد 6 ، ص 224 تا ص 228