است كه گرچه همهء آنها به مقام اسماء و صفات كلّيّهء الهيّه نرسيدهاند ، و مراحل عالم تجرّد و معنى را نپيمودهاند و كشف حجابهاى غيبى براى آنها نشده است ، و با ملائكهء مقرّبين و ارواح طيّبهء پاكان عالم ارتباط پيدا ننمودهاند ، و بهشت و مقامات آن را مشاهده نكردهاند ؛ و ليكن بايد خرسند باشند كه چنانچه در مقام تشيّع و اطاعت قدم راستين نهاده باشند ، همين اطاعت آنها را به اولياى خود ملحق مىگرداند و به آنها مىرساند و از تمام گزندها و رنجها محفوظ و در ظِلّ ولايت اولياى خود متنعّم خواهند بود .
در امور اعتباريّه هم همينطور است ؛ در روايات كثيرى از ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام وارد است كه : از همان غذائى كه ميخوريد به غلام و كنيز و خدمتكار خود بدهيد ، و از همان لباس كه مىپوشيد آنان را بپوشانيد ، و با آنها در سر يك سفره غذا بخوريد ؛ خدا دوست ندارد كه آقاى منزل يك غذاى خاصّى داشته باشد و خدمتكاران غذاى دگرى ، آقا در اطاق مجلّل زيست كند و آنان در محلّ پستترى ، آقا لباس مزيّنى داشته باشد و آنها لباس سادهترى .
پيامبر ما صلّى الله عليه و إله و سلّم و ائمّه طاهرين صلوات الله عليهم أجمعين همينطور بودند . « 1 »
هامش
( 1 ) در « مكارم الاخلاق » شيخ طبرسى ، در « فصلٌ فى الدّعاء عِند اللُبس » در ص 53 ، از طبع سنگى ( سنة 1314 ) از مختار تمّار روايت مفصّلى را از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت مىكند ، و از جملهء آن اينست كه :
آن حضرت با غلام خود قنبر در بازار كرباس فروشها آمدند و دو جامه