منصور گفت : من وى را قسم مىدهم . اگر قسم ياد كرد ، من خودم را از مؤونه و بار تو بيرون مىآورم !
هلاكت ساعى كاذب در حضور منصور
حضرت فرمودند : او اگر به دروغ قسم ياد كند ، به گناه خود دامنگير مىشود .
منصور به حاجب خود گفت : اين مرد را بر طبق گفتارى كه آن مرد - يعنى حضرت صادق عليه السّلام - حكايت مىكند قسم بده !
حاجب به او گفت : بگو : وَ اللهِ الَّذِى لَا إلَهَ إلَّا هُوَ و شروع كرد با عبارات شديد و غليظ در عظمت خداوند ، او را قسم دادن .
حضرت فرمودند : اين طور وى را قسم مده ! زيرا من از پدرم شنيدم كه از جدّم رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم ياد مىكرد كه او گفت : بعضى از مردم هستند كه به دروغ قسم ياد مىكنند ، و در قسم خود خداوند را تعظيم مىكنند ، و وى را به صفات حُسْنايش مىستايند . بنابراين تعظيم آنان خداوند را ، بر دروغ و قسمشان غلبه پيدا مىكند و روى اين جهت بلاء از آنان به تأخير مىافتد . و ليكن من اين مرد را قسم مىدهم به قسمى كه پدرم از جدَّم : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم نقل كرده است كه فرمود : اين گونه كسى خداوند را قسم نمىدهد مگر آنكه فوراً آن قسم خورنده در گناه خود گرفتار مىگردد . منصور گفت : بنابراين تو اى جعفر او را قسم بده !
حضرت به آن مرد فرمودند : بگو : إنْ كُنْتُ كَاذِباً عَلَيْكَ فَقَدْ بَرِئتُ مِنْ حَوْلِ اللهِ وَ قُوَّتِهِ ، وَ لَجَأتُ إلَى حَوْلِى وَ قُوَّتِى .
« اگر من بر تو دروغ مىبندم ، تحقيقاً از حول و قوّهء خدا برى شدهام و به حول و قوّهء خودم پناه آوردهام ! » و آن مرد اين قسم را ياد كرد .
و حضرت عرض كردند : اللَّهُمَّ إنْ كَانَ كَاذِباً فَأمِتْهُ ! « خداوندا ، اگر دروغ مىگويد وى را مرگ بده ! »
هنوز اين دعاى حضرت پايان نيافته بود كه آن مرد به روى زمين افتاد و مرد و جسدش را برداشتند .
منصور در اين حال رو كرد به امام صادق عليه السّلام و از حوائجش پرسيد تا برآورده