و در ضمن كلامى طولانى كه از آنان ياد مىكند مىفرمايد : كَانَ أبِى ائْتَمَنَهُمْ عَلَى حَلَالِ اللهِ وَ حَرَامِهِ ، وَ كَانُوا عَيْبَةَ عِلْمِهِ ، وَ كَذَلِكَ الْيَوْمَ هُمْ عِنْدِى مُسْتَوْدَعُ سِرِّى ، وَ أصْحَابُ أبِى حَقّاً ، وَ هُمْ نُجُومُ شِيعَتِى أحْيَاءً وَ أَمْوتاً . بِهِمْ يَكْشِفُ اللهُ كُلَّ بِدْعَةٍ ، وَ يَنْفُونَ عَنْ هَذَا الدِّينِ انْتِحَالَ الْمُبْطِلِينَ وَ تَأوِيلَ الْغَالِينَ - اه - .
« پدرم ايشان را بر حلال خدا و حرام خدا أمين مىدانست . ايشان صندوق علم پدرم بودند و همچنين ايشان امروز نزد من محلّ وديعت و أمانت نهادن أسرار من مىباشند . و حقّاً اصحاب پدرم بودند ، و ستارگان راهنماى شيعيان من هستند ، چه زنده باشند و چه بميرند . به واسطهء آنان است كه خداوند هر بدعتى را مىزدايد و از بين مىبرد ، و آنان از اين دين ، دستاوردهاى اهل باطل را كه مىخواهند خود را بدان ببندند و آن دستاوردها را داخل دين كنند ، و تأويلهاى نابجاى غلوّ كنندگان را نفى مىكنند و دور مىسازند . »
الى غير ذلك از كلمات شريفهاش كه براى آنان از فضيلت و شرافت و كرامت و ولايت به مقدارى اثبات كرده است كه عبارت گنجايش بيان آن را ندارد .
و با وجود اين ، أعداء اهل بيت به هر تهمت و بهتان آشكارى ايشان را رمى كردند و متّهم داشتند ، به طورى كه ما در كتابمان به نام « مُخْتَصَرُ الْكَلَامِ فِى مؤلِّفى الشِّيعَةِ مِنْ صَدْر الإسْلَام » به شرح و تفصيل آن پرداختهايم . و اين بهتانها و افتراءها ضررى به علوّ مقام و عظمت منزلت و سموّ رفعت آنها در نزد خدا و رسول خدا و مؤمنين وارد نمىكند ، همچنان كه حسادت برندگان بر پيامبران ، براى پيامبران نيفزودند مگر رفعت را ، و در شرايع و اديانشان اثرى نگذاردند مگر انتشار نزد اهل حق ، و قبول و پذيرش در نفوس صاحبان انديشه و خردمندان داراى تأمّل و تفكّر را .
سخن شهرستانى در تجليل از امام صادق عليه السّلام
علم در ايّام حضرت صادق عليه السّلام انتشار پيدا كرد به حدّى كه برتر و بيشتر از آن متصوّر نبود ، و شيعيان پدرانش عليهمالسَّلام از هر راه و كوره جادّه و عقبههاى دور و دراز به سوى وى شتافتند . حضرت به همهء ايشان با خوشروئى و انبساط إقبال نمود و با