حرفى به او شهرى عطا مىنمايد كه از دنيا و آنچه در آن است وسعتش بيشتر مىباشد .
و كسى كه نزد عالم بنشيند خداوندِ سلطان او را ندا كند : به نزد عبدِ من نشستى ، سوگند به مقام عزّتم و جلالم حقّاً و حقيقةً من تو را با وى در بهشت سكنى مىدهم و باكى هم ندارم . »
و براى تو در اين باره بس است گفتار حضرت صادق عليه السّلام :
إذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ جَمَعَ اللهُ النَّاسَ فِى صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَ وُضِعَتِ الْمَوَازِينُ ، فَيُوزَنُ دِمَاءُ الشُّهَدَاءِ مَعَ مِدَادِ الْعُلَماءِ ، فَيُرَجَّحُ مِدَادُ الْعُلَمَاءِ عَلَى دِمَاءِ الشُّهَدَاءِ . « 1 »
« چون روز قيامت بر پا گردد خداوند جميع مردمان را در زمين هموارِ واحدى گرد مىآورد و ميزانهاى عمل قرار داده مىشود ؛ در اين حال خونهاى شهيدان را با خامه و اثر بجاى مانده از قلم بر روى كاغذ عالمان مىسنجند ، پس اثر خامهء عالمان بر خون شهيدان ترجيح مىيابد . »
شيخنا شهيد ثانى ( ره ) فرموده است : علّتش آن است كه : از خامه و مداد علماء پس از مرگشان بهره مىبرند ، و امّا از خون شهداء پس از مرگشان بهره نمىبرند .
و مرحوم امين مىفرمايد : امّا من مىگويم : خونهاى شهيدان ، صَرف نظر از جهات خارجيّه در حدّ ذاته فائدهاى ندارد ، نه در حياتشان و نه پس از مرگشان ؛ و امّا فضيلت آن به اعتبار آثار مترتّبهء بر آن جهادى است كه در راه نصرت دين و اظهار حقّ تحقّق پذيرفته است ؛ و اين اثر هم غالباً پس از شهادت باقى مىماند . بنابراين وجهش آن است كه بگوئيم : آنچه بر خامهء علماء مترتّب مىگردد از كتابت علوم دين و منافعى كه از آن مترشّح مىباشد ، چه در حياتشان و چه بعد از مماتشان ، عظيمتر است از آنچه بر جهاد و قتل فى سبيل الله مترتّب مىشود
هامش
( 1 ) . در « بحار الانوار » طبع حروفى مطبعهء حيدرى ، ج 2 ، ص 16 در كتاب العلم از « امالى » شيخ با اسناد مجاشعى از حضرت صادق عليه السلام از پدرانش از أمير المؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم بدين لفظ آورده است كه : إذا كان يوم القيمة وُزن مِداد العلماء بدماء الشّهداء فيرجح مداد العلماء على دماء الشّهداء .