« از براى على كه ذات و حقيقت او از طهارت و پاكى است ؛ و در همه جا مشهور است ؛ مجد و بزرگى و عظمتى است كه از كوه ثبير بلندتر آمده و بر آن مُشرِف گرديده است . او با پيغمبر همچون دو نهالى هستند كه از يك ريشه و بن روئيدهاند ؛ و اوست وصىّ پيغمبر در روز غدير . »
و شاعر ديگرى گويد :
مَنْ كانَ صَاهَرَهُ وَ كَانَ وَزيرَهُ * وَ أبَا بَنِيهِ مُحَمَّداً مُختَاراً « 1 »
« على آن كسى است كه داماد پيغمبر است ؛ و وزير اوست ، و پدر پسران اوست يعنى پسران محمّد مختار و برگزيده . »
بيان بعضى از أعلام عامّه ، در حديث منزله
و علاء الدّين أبوالمكارم سِمنانى بَياضِىّ مَكّى متوفّى در سنهء 736 در كتاب العُروَة الوُثقَى گويد : و پيغمبر « صلّى الله عليه و آله » به على « عليه السّلام » و سَلام الملائكة الكِرَام گفت : أنتَ مِنِّى بِمَنزِلَة هَارُونَ مِن مُوسَى إلّا أنّهُ للنَبِىّ بَعْدِى . و در غدير خمّ بعد الحجة الوداع ، در محضر جميع مهاجرين و انصار در حالىكه دو كتف او را گرفته بود گفت : مَنْ كُنْتُ مَوْلهُ فَعَلِى مَوْلاهُ ؛ اللهُمَّ وَالِ مَن وَالاهُ ؛ وَ عَادِ مَن عَادَاهُ ؛ و اين حديثى است كه بر صحّت آن اتّفاق نمودهاند .
و عليهذا او سيّد أولياء است ؛ و قلب او بر قلب محمّد عليه التّحيّة و السّلام است .
و به همين معنى . . . أبوبكر صاحب غار پيامبر اشاره كرده است ، در وقتى كه أبوعبيده جرّاح را براى استحضار على براى بيعت فرستاد و به او گفت : يا أَبَا عُبَيدَة ! أنتَ أمينُ هَذِهِ الامَّة أبعَثُكَ إلَى مَن هُوَ فِى مَرتَبَة مَن فَقَدْنَاهُ بِالامْسِ ، ينبَغِى أنْ تَتَكَلَّمَ عِندَهُ بِحُسْنِ الادَبِ . « 2 »
« اى أبوعبيده ! تو أمين اين امّت هستى ! من مىفرستم تو را به سوى كسى كه او هم رتبه و هم درجهء با آنكس بوده است كه ما او را ديروز از دست داديم ؛ سزاوار است كه در نزد او با حسن أدب سخن گوئى ! »
هامش
( 1 ) - « مناقب » ابن شهرآشوب ، ج 1 ، ص 550 .
( 2 ) - « الغدير » ج 1 ، ص 396 .