بخواهم به واسطهء علىّ هلاك كنم ؛ و هر كه را بخواهم به واسطهء على هدايت كنم . و پس از تو ، علم تو را به او دادم ؛ و او را خليفه بر أهل تو و امَّت تو پس از تو قرار دادم ؛ و حكم جدّى و إرادهء حتمى من است كه : كسى را كه او را مبغوض و دشمن دارد ، و پس از تو ولايت او را إنكار مىكند ؛ داخل بهشت ننمايم . و كسى كه او را مبغوض بدارد ، تو را مبغوض داشته است ؛ و كسى كه تو را مبغوض بدارد ، مرا مبغوض داشته است ؛ و كسى كه او را دشمن بدارد ، تو را دشمن داشته است ؛ و كسى كه تو را دشمن بدارد ، مرا دشمن داشته است ؛ و كسى كه او را دوست بدارد ، تو را دوست داشته است ؛ و كسى كه تو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است ؛ و من اين فضيلت را براى علىّ قرار دادم . و من به تو عنايتى نمودهام كه از صُلْب او يازده مَهْدىّ را خارج كنم كه همهء آنها از ذُرّيهء تو هستند ، از بانوى بكر بتول ! و از ايشان بيرون آورم مردى را كه عيسى بن مريم در پشت سر او نماز بخواند . او زمين را از عدل پر مىكند . همچنانكه از مردم پر از جور و ستم شده باشد . به واسطهء آن مرد ، نجات مىدهم از هلاكت ؛ و هدايت مىكنم از ضلالت ؛ و از كورى شفا مىدهم ؛ و از مرض بهبود مىبخشم .
من عرض كردم : اى خداى من ! آنوقت چه زمانى است ؟ !
خداوند عزّ و جلّ به من وحى كرد كه : آن در وقتى است كه علم را كنار بگذارند ؛ و به زينت و جمال ظاهرى مشغول شوند ؛ و قرآئت كنندگان قرآن زياد شوند ؛ ولى عمل به آن كم شود ؛ و كشتار زياد شود ؛ و فقهآء دين كم شوند ؛ و فقهاى ضلالت و خيانت بسيار شوند ؛ و شعرآء ياوه سرا زياد شوند ؛ و قبورشان را مسجد گيرند ؛ و قرآنها را زينت كنند ، و مساجد را با طلا بيارايند ؛ و ظلم و فساد بسيار گردد ؛ و كارهاى زشت و ناپسنديده ظاهر شود ؛ و امَّت تو بدانها أمر شوند ؛ و از معروف و پسنديده نهى گردند ؛ و مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كنند ؛ و امراى از امَّت تو كافر شوند ؛ و اولياى ايشان فاجر شوند ؛ و معاونان و دستياران آنها أهل عدوان و ستم گردند ؛ و صاحبان رأى و تدبير امور آنها فاسق شوند ؛ و در اين هنگام سه بار خسوف واقع مىشود : يك بار در مشرق زمين ، زمين فرو مىرود و غرق
امام شناسى (فارسى) — صفحة 432
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٣٢