نياشامند ؛ و اين حقّى است كه هيچ جاى شبهه نيست .
اى محمّد ! من جميع امَّت تو را داخل در بهشت مىكنم ؛ مگر آن كسى كه إبا و امتناع كند از بندگان من ! من گفتم : مگر مىشود اى خداى من ، كسى از دخول در بهشت امتناع ورزد ؟ !
خدا به من وحى كرد كه : آرى ! گفتم : چگونه امتناع مىورزد ؟
فَاوْحَى اللهُ لِى : يا مُحَمَّدُ اخْتَرْتُكَ مِنْ خَلْقِى ، وَ اخْتَرْتُ لَكَ وَصِياً مِنْ بَعْدِك ؛ وَ جَعَلْتُهُ مِنْكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى ، إلَّا انَّهُ لَا نَبِى بَعْدَكَ ؛ وَ الْقَيت مَحَبَّتَهُ فِى قَلْبِكَ ؛ وَ جَعَلتُهُ اباً لِوُلْدِكَ ؛ فَحَقُّهُ بَعْدَك عَلَى امَّتِكَ كَحَقِّكَ عَلَيهِم فِى حَياتِكَ ؛ فَمَنْ جَحَدَهُ حَقَّهُ جَحَدَ حَقَّكَ ؛ وَ مَن ابىَ انْ يوَالِيهُ فَقَدْ أبىَ ان يدْخُلَ الْجَنَّةَ . فَخَزَرْتُ لِلّهِ سَاجِداً شُكْراً لِمَا انْعَمَ عَلَىَّ .
« پس خدا به من وحى كرد كه : اى محمّد ! من از ميان جميع بندگانم ، تو را اختيار كردم ؛ و از براى تو نيز وصيىّ اختيار كردم ، تا بعد از تو بوده باشد ؛ و منزلهء او را با تو ، همان منزلهء هارون را با موسى قرار دادم ، به غير از آنكه پس از تو پيامبرى نيست ! و محبّت وى را در دل تو انداختم ؛ و او را پدر فرزندان تو ساختم . بنابر اين بعد از مردن تو حقّ او بر امَّت تو ، مثل حقّ تو بر امَّت تو در زمان حيات تو مىباشد !
كسى كه حقّ او را إنكار كند ، حقّ تو را انكار كرده است ؛ و كسى كه از موالات او إبا كند از دخول در بهشت امتناع كرده است . پس من به سجده افتادم به شكرانهء نعمتهائى را كه خدا به من عنايت كرده است . »
در اين حال يك منادى ندا كرد : اى محمّد ! سرت را بردار ؛ هر چه مىخواهى بخواه كه من مىدهم ! من گفتم : اى خداى من ! كسانى كه بعد از من هستند ، آنها را بر ولايت علىّ بن أبى طالب مجتمع كن ؛ تا همگى در روز قيامت بر حوض من وارد شوند .
در اين حال وحى رسيد كه : اى محمّد ! من در ميان بندگان خودم قبل از آفرينش ، حكم كردهام - و حكم من در ميان ايشان جارى است - كه هر كه را
امام شناسى (فارسى) — صفحة 431
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٣١