تسامح در امور عظيم و حياتى ، و گرايش به مال و اندوختههاى فانى ؛ و زر و زيور دنيا و توجّه به اعتباريّات و مصلحت انديشىهاى بىأساس مىنمودند ؛ و با وجود إرائه طريق و هدايت تامّه و كاملهء حضرت موسى و برادرش هارون ؛ باز از راه و روش نفسانى خود دست بر نمىداشتند ؛ فلهذا از ايشان بيشتر سخن گفته شده است ؛ تا نفوس تمامى كسانى كه بعد از نزول قرآن تا روز قيامت به عرصهء وجود مىآيند ؛ و از جهات نفسانيّات و مُهلِكات و منجيّات و تطورّ أحوال و تشتّت خاطرات و پيدايش آراء و مقاصدِ نوين ؛ و عقائد و أخلاق تازه پديد ؛ بعينها مانند قوم بنى اسرائيل مىباشند ؛ با قرائت اين آيات و تطبيق آنها را با خودشان ، و نفوس خودشان ، و با أعمال و أخلاق و رفتار خودشان را با پيامبرشان ، و با أئمّهء دين و واليان شرع مبين ، راه را درست بشناسند ، و در مزالّ أقدامى كه سابقين قرار گرفتند ، قرار نگيرند ، و با ايرادها ، و تقاعدها ، و تكاسلها ، از قيام و إقدام در امور حياتى و عدم پيروى و إطاعت محض از أولياى دين و پيشوايان راستين منصوب از ناحيه سيّد المرسلين ، همانند آن گروه بدبخت و واژگون بنى اسرائيل نگردند ، و بدانند كه نفوس يكسان است ، و نام مسلمان ، و نام يهود ، دو اسم بيش نيست ، و در ميزان حقايق و روز باز پسين ، امتحان و آزمايش بر ترازوى واقعيّت و صلاح و تقوى و ايمان و ولايت قرار مىگيرد نه بر اسم ، و اگر چنانچه اينان همانند آنان از جهت تباهى نفس ، و كجروى راه و روش ، و عدم انقياد صرف ، و چون و چرا كردن در امور باشند ، با همان طائفه بنى اسرائيل تفاوتى ندارند ، و عاقبتشان همان عاقبت خواهد بود .
ايناست كه در اين كتاب آسمانى : قرآن مجيد ، مردم از ناحيه خداوند مأمورند كه آنرا فى أطراف نهارهم و آناء ليلهم تلاوت كنند ، تا به خصوصيّات نفسانى ، و عزم راستين ، و صبر و استقامت حضرت موسى و هارون كه نمونههائى از آن در نفس هر ذى نفسى خداوند به وديعت نهاده است ، پى ببرند ؛ و نيز بهخصوصيّات آن قوم و راههاى منفى و بىاثر آنان ، واقف گردند ، و هيچگاه خيال و پندار و خاطره بنى اسرائيل را بر نور توحيد و ايمان راسخ و صبر و استقامت موسوى
امام شناسى (فارسى) — صفحة 387
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٨٧