از عبد الرحمن بن أبىنجران ، از ابن سنان ، از ابن مُسْكان از أبوبصير از حضرت أبوعبدالله جعفر بن محمّد « عليهما السّلام » كه آن حضرت گفت :
قُبِضَت فَاطِمَة فِى جُمادِى الْأخِرَة يوْمَ الثَّلاثَاء لِثَلاثٍ خَلَونَ مِنهُ سَنَة إحْدى عَشَرَ مِنَ الهِجْرَة ؛ وَ كَانَ سَبَبُ وَفَاتِهَا أنَّ فَنْفُذَ مَولَى عُمَرَ نَكَزَها « 1 » بِنَعْلٍ « 2 » السَّيوفِ بِأمرهِ فَأسْقَطَتْ مُحْسِناً وَ مَرِضَتْ مِن ذَلِكَ مَرَضَاً شَدِيداً وَ لَمْ يدَعْ أحَداً مِمَّنْ آذاهَا يدْخُلُ عَلَيهَا الحديث . « 3 »
« فاطمه « سلام الله عليها » در روز سه شنبه سوّم جمادى الثّانى سنهء يازدهم از هجرت رحلت كرد ؛ و سبب مرگ او اين بود كه قُنفُذ غلام عمر ، به أمر عمر او را با آنچه در ته غلاف شمشير از آهن و غيره مىگذارند ؛ زد و دور كرد و به عقب انداخت ؛ و فاطمه مُحْسن خود را سقط كرد ؛ و از اين روى به مرض شديدى مبتلا شد ؛ و نگذاشت يك نفر از آنها كه بر او ستم كردهاند از او عيادت كنند . »
و سليم بن قيس آورده است كه چون عُمَر در را فشار داد به ديوار براى بار دوّم كه نَادَتْ يا أبَتَاهُ هَكَذَا يفْعَلُ بِحَبِيبَتِكَ ! وَ اسْتَعَانَتْ ( بِفِضَّة ) جَارِيتِها وَقَالَتْ : لَقَدْ قُتِلَ مَا فِى بَطْنِى مِن حَمْلٍ . « 4 »
وَ خَرَجَ أميرالمؤمنينَ « عليه السّلام » فَألقَى عَلَيهَا مُلاءَة « 5 » فَأسْقَطَتْ حَمْلًا لِسِتَّة أشْهُرِ سَمَّاهُ رَسُولُ اللهِ صَلّى الله « عليه و آله و سلّم » مُحْسِناً - الحديث . « 6 »
هامش
( 1 ) - نكزها ، أى ضربَها وَ دَفَعَها وَ نَكَصَهَا .
( 2 ) - نَعل السُّيف ، ما يكون فى أسفل غِمْده من حَدِيدٍ أو فِضَّة .
( 3 ) - « دلائل الإمامة » أبوجعفر محمّد بن جرير بن رستم طبرى كه از أعاظم علماء إماميّه در قرن چهارم است ؛ طبع دوّم نجف اشرف ص 45 . و مجلسى در « بحار الأنوار » در ج 10 ، ص 49 از طبع كمپانى از « دلائل الإمامة » در ضمن روايت مفصّلى روايت كرده است .
( 4 ) - « بحار الأنوار » ج 8 ، ص 231 . و اين مطلب را مجلسى از بعض افاضل در مكّه از جزء دوّم كتاب « دلائل الإمامة » در ضمن روايت مفصّلى روايت كرده است .
( 5 ) - « بحار الأنوار » ج 13 ، ص 205 و خروج أميرالمؤمنين من داخل الدّار محمرّ العين حاسراً حتى القى ملاءته عليها و ضمَّها الى صدره .
( 6 ) - در « بحار الأنوار » طبع كمپانى ، ج 13 ، ص 205 آورده است كه : ضرب عمر لها بالسّوط على عضدها حتّى صار كالدملج الأسود ؛ و ركل الباب برجله حتّى أصاب بطنها و هى حاملة بالمحسن لستّة أشهر و أسقطها