صواب و درست مردم را حركت داد ، از او اطاعت مىكنيم ، و اگر از راه هدايت گم و گمراه شد ، ما او را مستقيم و راست و استوار مىسازيم .
3 - ما به آنها مىگوئيم : بنابراين شما امامِ امامِ خودتان هستيد كه در گمراهى و ضلالت متحيّرانه مىرويد ؛ و امّا ما متحيّرانه هيچگاه در گمراهى گم نمىشويم و نابود نمىگرديم .
4 - و ليكن ما اختيار كرديم آن كس را كه پروردگار ما براى ما ، در روز غدير خمّ انتخاب كرد ، نه ما تجاوز و تعدّى كرديم و نه حيله و مكر به كار زديم .
5 - پروردگار ما ، بين ما و شما در روز قيامت جمع مىكند ، آنگاه شما را پاداش بر طبق گفتارتان مىدهد ، و ما را پاداش بر طبق گفتارمان .
6 - شما با دست خودتان قواعد و پايههاى دين خود را فرو ريختيد ! و دين بر غير پايه و اساس ، ممكن نيست بنا شود .
7 - و ما با نورى از جانب خداوند هستيم كه روشن و آشكار است ، پس اى پروردگار ما از جانب خودت اين نور را زياد گردان ! و ما را در اين صراط ثابت بدار » !
ابن شهرآشوب قبل از ذكر اين ابيات ، گفتگوئى را بين ابو الحسن رَفا و ابن رامين فقيه بدين طريق ذكر كرده است كه : ابو الحسن به ابن رامين گفت : چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از مدينه خارج شد ، كسى را براى مدينه و أهل آن جاى خود نگذارد .
ابن رامين در پاسخ او گفت : آرى ، على را بجاى خود در مدينه جانشين گذارد .
ابو الحسن گفت : چگونه به مردمان مدينه نگفت : اخْتَارُوا فَانَّكمْ لَا تَجْتَمِعُونَ عَلَى الضَّلَالِ ! « براى امور خود ، در نبودن من ، خودتان يك نفر را انتخاب كنيد چون شما بر ضلال اجتماع نمىكنيد !
گفتگوى شيعى با سنى در لزوم خلافت
ابن رامين گفت : پيامبر مىترسيد اگر اختيار را به مردم واگذارد ، در تعيين قائم مقام بين آنها اختلاف شود و منجرّ به وقوع فتنه و فساد گردد .
ابو الحسن گفت : اگر فتنه و اختلافى پيدا مىشد ، در موقع مراجعت به مدينه از سفر خود ، آن را اصلاح مىكرد ، و رفع فساد و اختلاف را مىنمود .