بارى در جائى كه حبّ رياست ، طَلْحَه و زُبَير را با آن سوابق درخشان لغزانيده تا با گرد آوردن هزار نفر مرد جنگى ، نقض بيعت كرده و به روى أمير مؤمنان ولى والاى عالم إمكان ، با علم و معرفت به أحوال او و طرفدارى و حمايت از او در دوران طويل حيات رسول اللّه و بعد از آن ، شمشير بكشند و مردم بيچاره و مستضعف را به اتّهام مظلوميت عثمان و قتل على ، با آنكه خودشان از سردمداران كشته شدن او بودند تحريك نموده خونها بريزند ، از أمثال شيخين كه سوابق مخالفتشان با خطّ مشى على بن أبىطالب عليه السّلام از أوّل أمر و در زمان رسول اللّه مشهود بوده است ، جاى تعجّب نخواهد بود .
اينست كه مكتب تشيع رياست اين گونه أفراد را حرام مىداند و إمامت را منحصر به ولى معصوم از هواى نفس و حبّ رياست بيرون آمده مىداند تا همهء امور بر اساس حقّ و متن واقع تحقّق پذيرد .
علم و دانش انسان هر چه بيشتر باشد ، هواى او مختفىتر و سوابق او هر چه بيشتر باشد مكائد نفس او لطيفتر و ظريفتر است . در اينجا نفس از راه كمك به دين و وجوب حفظ شرع و حقّ فقرا و مستمندان و حفظ بيضهء إسلام جلو مىآيد ، و به نام ديْن حقّ على را غَصْب مىكند ، و در پوشش حمايت از فقرا و مساكين ، فدك را از بضعهء رسول خدا مىگيرد ، و براى حفظ اجتماع مسملين در خانه را مىشكند و زهرا را ميان در و ديوار مىفشرد تا به روى زمين بيفتد و سقط جنين كند . اينها همه به نام دين و در لباس حفظ قانون و شرع و كتاب خدا صورت گرفته است . به دنبال آن إتلاف حقوق ، و ستمها و تعديات و عدم وصل عامّهء مردم به ولايت و سيراب شدن از شريعة حيات و آبشخوار معنويت چه در آن زمان و چه در دوران سلطنت بنى اميّه و بنى عبّاس ، و چه بعد از آن همه و همه در أثر آن انحراف پيشين است كه به پيرو آن پيوسته حكام ظالم و امراء جابر بر مردم مسلّط شدند و شاهرگ حياتى آنها را بريده ، و از خون و جان و مال و ناموس آنها براى خود طعام و خانه و بارگاه تهيه كردند .
خشت اوّل چون نهد معمّار ، كج * تا ثريا مىرود ديوار ، كج
أمير المؤمنين عليه السّلام سنت شيخين را رد مىكند
شيخين ، دين را با منهاج خود مخلوط نموده و آب لطيف را از سرچشمه