بعداً يكى پس از ديگرى شروع كردن به بيعت كردن . و على بيعت نكرد مگر بعد از شش ماه ؛ و گفته شده است بعد از چهل روز . « 1 » و ابن أبى الحديد با سند خود گويد : چون تعداد متخلِّفين از بيعت با أبو بكر از ميان مردم بسيار شد ، و أبو بكر و عمر بر على عليه السّلام سخت گرفتند ، امّ مِسْطَح بن أثَاثَة « 2 » - از منزل بيرون آمد ، و در برابر قبر حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايستاد ، و اين اشعار را انشاد كرد :
كانَتْ امُورٌ وَ أنْبآءُ و هَنْبَثَة * لَوْ كُنْتَ شَاهِدَهَا لَمْ تَكثُرِ الْخَطْبُ 1
إنَّا فَقَدْنَاك فَقْدَ الْأرْضِ وَ ابِلَهَا * وَ اخْتَلَّ قَوْمُك فَاشْهَدْهُمْ وَ لَا تَغِب « 3 » -
1 - « جريانات و خبرها و شدائدى كه موجب گفتار مختلف شده پيش آمد كرده است ، كه اى پيغمبر اگر تو شاهد آنها بودى و حضور داشتى اين گونه امور عظيم و ناپسند و مكروه اتّفاق نمىافتاد .
2 - ما تو را از دست داديم ! و همچون زمين خشك كه بارانهاى درشت و زنده كننده را از دست بدهد ، از فيوضات تو محروم شديم ، و طائفهء تو اى پيامبر مختلّ و پاشيده شدند ! بيا و حاضر باش و از آنها غائب مباش » !
و در دنبال اين قضيه ، ابن أبى الحديد با سند خود از أبو الْأسْوَد روايت مىكند كه : رجالى از مهاجرين از بيعت أبو بكر بدون مشورت به غضب آمدند ، و على و زُبَير غضبناك شدند ، و با خود سلاح برداشته و داخل خانهء فاطمه شدند . عمر نيز با جماعتى به سمت خانهء فاطمه آمد ، و با او أسَيد بن حُضَيرْ و سَلَمَة بن سَلامَة بن وِقْش كه از بنى عبد الاشهل بودند ، همراه بودند .
فاطمه بر روى آنها صيحه زد ، و آنها را به خدا سوگند داد . ايشان شمشير
هامش
( 1 ) - « تاريخ يعقوبى » ج 2 ، ص 123 تا 126
( 2 ) - امّ مِسْطح دختر أبو رْهم بن مطّلب بن عبد مناف است كه فرشيّهء مطلبيه است . و اسم أبوُرهْم أنيس است . ام مسطح دختر خالهء أبو بكر بوده و مادرش دختر صخر بن عامر است . و گفته شده است كه اسم مادرش سَلْمَى دختر صخر بن عامر بن كعب بن سعد بن تيم بن مُرّة است . « اسد الغابة » ج 5 ، ص 618 از طبع قديم ؛ و از طبع جديد شَعْب ، ج 7 ، ص 393 ) .
( 3 ) - اين ابيات را كه مجموعاً هشت بيت است در « احتجاج طبرسى » طبع نجف ، ج 1 ، ص 145 به حضرت فاطمهء زهراء - سلام اللّه عليها - نسبت مىدهد كه در آخر خطبهء معروف خود انشاد كردهاند .