بسم اللّه الرحمن الرحيم
و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين
و لعنة اللّه على اعدائهم اجمعين من الان الى قيام يوم الدين
و لا حول و لا قوّهء الا بالله العلى العظيم
قال اللّه الحكيم فى كتابه الكريم :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا .
« 1 »
زمخشرى گويد : « 2 » مراد از أُولواالامر يا علماء امّت هستند يا خلفاء راشدين و مَنْ تَبِعَهُمْ عَلَى الْحَقِّ و يا امراء سرايا . و سيوطى « 3 » نيز بر همين نهج روايات بسيارى در تفسير خود آورده است و بسيارى ديگر از مفسّرين عامّه بر همين نهج سلوك كردهاند و استدلال كردهاند اولًا به داستان نزاع عمّار و خالد بن وليد و آن اينكه :
داستان نزاع خالد و عمّار ، و استفاده اهل سنت از آن
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خالد بن وليد را براى سريّه اى فرستادند و در ميان آنها عمّار بود . لشكر حركت كرد براى مأموريّت و قبل از آنكه به آن قوم برسند در نزديكى آنان توقّف كرده و نزول نمودند و چون شب بود خالد بنا را بر آن گذاشته بود كه فردا به آن قوم حمله كنند . در آن شب ذو العبينتين از آمدن لشكر خالد به آن قوم خبر داد همهء آنها فرار كردند غير از يك مرد كه به زوجهاش دستور داده بود كه اثاث البيت را جمع كند و خود آن مرد در تاريكى شب پياده آمد تا به لشكر خالد رسيد و از عمّار بن ياسر جويا شد . عمّار را به او نشان دادند گفت : يا ابَا الْيَقْظان من مسلّماًن
هامش
( 1 ) سوره النّساء : 4 - آيه 59 .
( 2 ) تفسير « كشاف » ج 1 ص 525 .
( 3 ) « الدر المنثور » ج 2 ص 176 .