عزيزم ! اگر از اين قبيل عبارات كه صريحاند در معرفت و محبّت و وصول به مقام قرب وصال معنوى بخواهم عرض كنم ، يك كتابى مىشود ؛ لا سيّما در ادعيه و مناجات ائمّهء هُدَى . و اينها كه نقل كردم اخبارى است كه أسناد معتمده و معتبره دارند و علماى اماميّه اينها را تلقّى به قبول كردهاند ؛ و از اين قبيل خيلى هست ؛ مثلًا چه مقدار در اخبار تجلّى حضرت او جلّ جلاله به اسماء و به نور عظمت ، و در دعاها و از همه بالاتر در قرآن مجيد وارد شده است .
دعاى سمات را كه همهء علماء مىخوانند . و چه قدر در ادعيه وَ ارْزُقْنِى النَّظَرَ إلَى وَجْهِكَ الْكَرِيمِ ، و در بعضىها وَ لَا تَحْرِمْنِى النَّظَرَ إلَى وَجْهِكَ الْكَرِيمِ وارد شده ، و در مناجات خمسة عشر چه مقدار تصريحات به وصول و نظر و لقاء و قرب و معرفت وارد شده ، و بنده آنها را اگرچه به جهت
هامش
و اگر به وطن اصلى باز رسند مقام احسان است ؛ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَ زِيَادَةٌ . و اگر از وطن اصلى درگذرند مرتبهء عرفان است ؛وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ .و اگر در پيشگاه بارگاه وصول قدم زنند درجهء عيان است ؛فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ. و بعد از آن نه حدّ وصف و نه عالم بيان است . طوبَى لِمَنْ عَرفَ مَأْواهُ وَ لَمْ يَحْجُبْهُ شَىْءٌ عَمّا وَراهُ .
و اگر محبّت آن وطن اصلى در دل آن بجنبد و قصد آن مراجعت نكند و دل بر تنعّم اين جهان بندد و به زخارف و اباطيل دنيا فريفته شود ، در خسران ابدى و زندان سرمدى بماند ؛فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ * وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ * لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ.
و غرض از وضع حجب ، ابقاى تناسل بنىآدم و انتظام عالم بود ؛ چه اگر حجب دامنگير نشدى قيام به امور دنيوى و التفات به عالم سفلى هرگز صورت نبستى ؛ چنان كه مشاهد است كه چون بعضى سالكان را در اثناى سلوك حجاب از پيش بردارند و بدان قرب و كرامت اصلى اطّلاع دهند ، از كثرت فرح و شدّت شوق در كمال ، عالم قالب به پردازد ؛ يا از فرط غيرت در عالم حيرت افتاده از دنيا و ما فيها اعراض نمايد ، و از قيد عبادت و كلفت خلوت خلاص يابد . »