مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى شَيْءٍ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ .
« 1 »
« مثال كسانى كه به پروردگارشان كافر شدهاند ، اعمالشان همچون خاكسترى مىباشد كه در روز طوفانى ، تند بادى بر آن بوزد . آنان قدرت بر نگهداشتن هيچ چيزى از مكتسبات خود را ندارند . ( اى پيغمبر ) آنست عبارت از گمراهى بعيد ! »
يعنى اين مسكينان پيوسته در دنيا با اندوختن مال و كسب جاه و مقام و ازدياد قبيله و عشيره ، و بدست آوردن علوم و دانشهاى پنداريّه و سائر امورى كه موجب عزّت و دلگرمى اين جهان اعتبار است ، با غفلت از خدا و كفر به آن ربّ ودود و قهّار واحد ذو المجد و العظمة ، دائماً بر اين امور مىافزايند ، كه ناگهان تير اجل بدانها اصابت مىنمايد و در سرازيرى گور در زير خاك مدفون مىسازد . كو آن شوكت و جاه ؟ ! كو آن عزّت و مقام ؟ ! كو آن خودمنشى و استكبار ؟ !
الآن مسيرش به سوى موقف اعمال است ، با دست تهى همچون خاكستر بر باد رفته در روزى كه باد شديد به وزش درآمده است ، و بنيان و بنياد هستى اعتبارى آنان را در هم پيچيده است .
وَ إِن يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيئاً لا يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ
يكى ديگر از جمله آيات ، اين مثال مستدلّ و منطقى و حيرتخيز است :
يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ
الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ
. « 2 »
هامش
( 1 ) آيه 18 ، از سوره 14 : إبراهيم
( 2 ) آيه 73 ، از سوره 22 : الحجّ