هامش
مخصوص نجف به زيارت آمده بود و در كلبهء حقير ميهمان بود ، راجع به توحيد حضرت حقّ تعالى با وى بحث شد . حقير در ميان گفتارم ، آوردم كه لَا مؤثِّرَ فى الوجودِ إلّا اللهُ . گفت : چنين حديثى نداريم !
عرض كردم : نباشد كه نباشد ، ولى آيا اين مضمون كه كلام يكى از حكماء مىباشد متّخذ از شالوده و ريشهء كشيدهشدهء جميع آيات و احاديث نيست ؟ من به وى گفتم : خوب است شما « رسالهء لقاء الله » را كه حقير آن را بخطّ خود استنساخ كردهام مطالعه فرمائيد تا روح مطلب برايتان روشن گردد ! گفت : خيلى در پى آن بودهام ولى هنوز بدست نياوردم .
حقير رسالهء خود را به ايشان سپردم تا در مدّت يك هفته مطالعه نمايد . وى به كاظمين رفت و رساله را با خود برد . در سفر دگرى كه به نجف اشرف مشرّف شد از وى پرسيدم : رساله چطور بود ؟ ! گفت : من هر وقت آن را مطالعه مىكردم ، اشكم سرازير بود تا مطالعهام خلاص شود .
بارى اين رساله در اوّلين مرتبه توسّط آقاى حاج ميرزا خليل كمرهاى طبع شد ، و در آن تحريفات و اضافاتى صورت گرفت . سپس از روى آن نسخهء مطبوعه عكسبردارى شده و با حذف بعضى از ضمائم ، باز با تحريفات واقع در متن بطبع رسيد ؛ و آقا سيّد أحمد فهرى آن را به ضميمهء مقالهاى از آية الله خمينى ( قدّه ) در جملهء منشورات نهضت زنان مسلمان منتشر كرد . و تحريفات و تصحيفات اين طبع از حيطهء بيان بيرون است .
در سنة 1405 هجريّهء قمريّه انتشارات هجرت اقدام به طبع آن نمود كه گرچه آن نسبةً پاكيزهتر است و ليكن معذلك خالى از تحريف نيست و اين به سبب نسخههاى مطبوعهاى بوده است كه در طبع آن دخالت داشته است .
اميدوارم خداوند مرا يا شخصى ديگر را توفيق دهد تا به طبع آن از روى نسخهء اصليّه بدون يك جمله كم و يا زياد اقدام نمايد . و الله المستعانُ .