و در دعاى شب عرفه آمده است : وَ بِاسْمِكَ السُّبُّوحِ الْقُدُّوسِ الْبُرْهَانِ الَّذِى هُوَ نُورٌ عَلَى كُلِّ نُورٍ ، وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ يضِىءُ مِنْهُ كُلُّ نُورٍ ؛ إذَا بَلَغَ الارْضَ انْشَقَّتْ ، وَ إذَا بَلَغَ
هامش
قَدْ أحْيَا قَلْبَهُ وَ أماتَ نَفْسَهُ حَتَّى دَقَّ جَليلُهُ وَ لَطُفَ غَليظُهُ وَ بَرَقَ لَهُ لامِعٌ كَثيرُ الْبَرْقِ . و يكى از بطون كريمهء اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الارْضِ شرح اين مراحل است ؛ چه در اين احوال ، شخص انسانى مشكاتى مىگردد كه در آن زجاجهايست كه قلب باشد ، و در آن زجاجه مصباحى است كه نور مذكور باشد ، و دل بعد از نشر آن مانند كوكب درّىّ مىشود ، افروخته شده است كه نور شجرهء مباركهء كثير النّفع كه نورانيّت و روحانيّت ذكر خداست كه نه از شرق حاصل شده و نه از غرب ، بلكه از راه باطن كه نه شرقى است و نه غربى هويدا گشته .وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌيعنى و اگر غافل از ذكر خدا نشود كه به نصّوَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌموجب مقارنت شيطان كه مخلوق از نار استنُورٌ عَلى نُورٍبر نور آن مىافزايد تا همهء آن نور گردد . وَ هَذِهِ الزُّجاجَةُفِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ. و در بيان مَثَلُ نُورِهِ مىفرمايد كه :يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ * رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ. « [ 1 ] « رسالهء سير و سلوك منسوب به بحر العلوم » با مقدّمه و شرح سيّد محمّد حسين حسينى طهرانى ، انتشارات حكمت ، ص 194 تا ص 197 از طبع أوّل ، و از طبع دوّم : ص 205 تا ص 208 )
- ( 1 ) - يعنى در بيان تحقّق و مصداق اين نور مىفرمايد كه رجالى هستند كه در آن بيوت هر صبح و شب خدا را تسبيح مىكنند . -