وامگذارد ؛ و اللهُ المُستعانُ .
آن حضرت روحى فداه پذيرفتند ، و در مراقبت از هر گونه به نحو اتمّ و اكمل نه به مقدار گدائى من ، بل به قدر سلطنت و كرامت خويشتن مرحمت فرمودند .
از جمله آنچه به قلم تقدير آمده بود آن بود كه دوره اللهشناسى پانزده سال به تعويق افتاد ؛ و اينك كه باز طالع ماه ربيع المولود از سنه يكهزار و چهارصد و پانزده هجريّه قمريّه سر بر آورده است ، موفّق به شروع آن شدهام ؛ حال تا كجا روح يارى دهد و قلم توانائى ، خدا داند و بس !
حضرت مولى الموحّدين و سرور قلوب العاشقين أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد : عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ وَ نَقْضِ الْهِمَ . « 1 »
« من خداوند سبحانه را شناختم به گسستن تصميمها و ارادههائى كه انسان درباره بجا آوردن كارى كه مىخواهد بجاى بياورد پيدا مىكند ، و به گسيختن و پاره نمودن نيّتها و جزمهائى كه انسان دارد ، و به شكستن همّتها و قصدهائى كه انسان در خود بوجود آورده است . »
روزى حقير به محضر مبارك استادمان حضرت آيتالله علّامه طباطبائى قدَّس اللهُ سرَّه الزّكيَّة معروض داشتم : بسيار اتّفاق مىافتد كه انسان اراده بجا آوردن فعل نيكى را دارد ، و اسباب و شرائط هم موافق آمده و موانع هم از
هامش
( 1 ) - « نهج البلاغة » حكمت 250 ؛ و از طبع صبحى صالح - بيروت ، طبع دوّم ( سنه 1387 ) صفحه 511 ؛ و در صفحه 721 در شرح لغات گويد : الْعَزائِم : جَمعُ عَزيمَة ، وَ هى ما يُصَمِّمُ الإنسانُ علَى فِعلِهِ ؛ و فَسخُ العَزائِم : نَقضُها . العقُود : جَمعُ عَقْد بِمعنَى النّيَّةِ ، تَنعَقِدُ علَى فِعلِ أمرٍ .