براى شما رخ داد كه بىهوش بر زمين افتاديد ؟ ! چون حضرت از بيهوشى افاقه يافت و از او اين پرسش به عمل آمد فرمود : من پيوسته اين آيه را بر قلبم مكرّر مىكردم تا اينكه آن را از خداوندى كه متكلّم بدان بود شنيدم . فلهذا پيكرم تاب معاينه قدرت او را نياورد ! »
و ايضاً محقّق فيض در همين كتاب « 1 » گويد : « و از بالاترين درجه آن جعفر ابن محمّدٍ الصّادق عليهما السّلام خبر داده و گفته است : وَ اللَّهِ لَقَدْ تَجَلَّى اللَّهُ لِخَلْقِهِ فِى كَلَامِهِ وَ لَكِنْ لَا يُبْصِرُونَ « 2 » . « سوگند به خدا كه خداوند براى خلائقش در كلام خودش ظهور نموده است و ليكن ايشان نمىبينند . » « آنگاه فيض در صفحه بعد از آن عين روايت پيشين را كه در « أسرار الصّلاة » نقل كرده بود اينجا نقل مىنمايد .
سيّد ابن طاوس ( ره ) در كتاب « فلاح السّائل » « 3 » آورده است : فَقَدْ رُوِىَ أَنَّ مَوْلَانَا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصَّادِقَ [ عَلَيْهِ السَّلَامُ ] كَانَ يَتْلُو الْقُرْآنَ فِى صَلَاتِهِ ، فَغُشِىَ عَلَيْهِ . فَلَمَّا أَفَاقَ سُئِلَ : مَا الَّذِى أَوْجَبَ مَا انْتَهَتْ حَالُكَ إلَيْهِ ؟ فَقَالَ مَا مَعْنَاهُ : مَا زِلْتُ أُكَرِّرُ آيَاتِ الْقُرْآنِ حَتَّى بَلَغْتُ إلَى حَالٍ كَأَنَّنِى سَمِعْتُ مُشَافَهَةً مِمَّنْ أَنْزَلَهَا ، عَلَى الْمُكَاشَفَةِ وَ الْعِيَانِ ، فَلَمْ تَقُمِ الْقُوَّةُ الْبَشَرِيَّةُ بِمُكَاشَفَةِ الْجَلَالَةِ الإلَهيَّةِ .
سپس براى توضيح اين معنى سيّد فرموده است : « اى كسى كه حقيقت اين امر را نمىدانى ! مبادا استبعاد كنى و يا اينكه شيطان در تجويز آنچه را كه ما براى تو بيان نموديم شكّى و ترديدى قرار بدهد ؛ بلكه بايد آن را تصديق كنى ! آيا
هامش
( 1 ) در ج 2 ، كتابُ ءَداب تلاوة القرآن ، ص 247
( 2 ) در تعليقه گويد : شهيد در « أسرار الصّلاة » ص 204 نقل كرده است .
( 3 ) طبع فرهومند ( سنه 1382 ) ص 107 و 108