او دارد ؟
آنان به بيم دادنها اعتنايى نمىكردند ، و به لهو و بازى خود سرگرم بودند ، پس آيا مىتوانند در آن روز كه آنان را به سوى جهنم مىرانند ، باز هم چنان بوده باشند ، و آيا باز هم مىتوانند آتش آن را كه در برابر چشمانشان مشتعل است انكار و تكذيب كنند ؟ ! يا در آن روز مىگويند : اين خيالى و پندارى و جادويى دروغين بيش نيست ؟ ! آنچه مىگويند اهميتى ندارد ، و نيز اين كه در آن روز بر آتش صبور مىمانند يا نه ، بدان جهت كه در آن خواهند افتاد و به كارهايى كه كرده بودند لهيب آن را خواهند ديد و چشيد .
/ 86 و بدين گونه آيات پيش مىرود و از جان انسان حالات جدل و بازى و گريز از حقايق را با تمسك جستن به عذرهاى بيزور را بيرون مىكشد ، و براى آن كه آدمى به آسايش ظاهرى و امنيّت موقتى كه هم امروز در آن به سر مىبرد آرام نگيرد ، ناگزير بايد آن روز را به صورتى احساس كند ، روزى كه هر چيز در آن به اهتزاز و لرزش درمىآيد ، از آسمانى كه سقفى محفوظ بود ، تا كوههايى كه حكم تكيهگاه و لنگرى مستحكم داشت .
سپس سياق تصويرى را ترسيم مىكند كه در آن صورت اهل بهشت مشاهده مىشود كه در حال تنعم از نعمتهاى خدا در باغهاى وسيعاند ، و از عذاب جهنم دور ، به سبب كارهاى صالحى كه در زندگى دنيا انجام داده بودند ، مىخورند و مىآشامند ، و بر سريرها استراحت مىكنند ، و خداوند حوريانى را به همسرى نصيب آنان كرده است ، و در پيرامون آنان فرزندان صالح ايشان جاى دارند ، و نعمتهاى فراوان از ميوه و گوشت و جام شراب بدون مستى در دسترس دارند ، و از نعمتهاى خدا ياد مىكنند كه به ايشان ارزانى داشته است ، مگر نه اين است كه در دنيا در ميان كسان خود از خدا مىترسيدند و از عذاب جهنم اضطراب داشتند ، پس پروردگارشان به منّ خويش آنان را از عذاب سوزان نجات بخشيد .
پس از مشاهدهء اين تصوير كه نفوس بزرگوار و كريم را به اشتياق وا مىدارد ،
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 84
مساهمون: احمد آرام
ص٨٤