[ 58 ] چگونه ممكن است كسى كه همهء آفريدگان در زندگى خود براى رزق به او نيازمندند ، خود نيازمند روزى شود ، چه اگر دوام فضل و پيوستگى نعمت و هميشگى روزى او نباشد ، هيچ يك از آفريدگان باقى نمىمانند .
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ
« و خدا روزى رسان و رزاق است . » و روزى رسان نمىتواند روزى خوار و مرزوق باشد .
ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
« دارندهء نيروى شديد . » / 77 پس در او ضعف و سستى وجود ندارد تا نيازمند طعام باشد ، و نقصى در او نيست كه به تمام شدن و كمال محتاج شود ، و قوت او عرضى نيست بلكه متين و شديد است ، پس او سبحانه و تعالى مغلوب نمىشود ، و در كارهاى خود دچار سختى و فشار نخواهد شد .
شايد آيه دلالت بر آن داشته باشد كه رزق خداوند متعال با عبادت كردن بندگانش نسبت به او پياپى خواهد رسيد ، و پروردگار ما سبحانه و تعالى از زبان نوح عليه السلام در كتابش قرآن مىگويد :
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً * يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً * وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً
« پس گفتم كه از پروردگارتان آمرزش خواهيد چون او بسيار آمرزنده است * آسمان را بر شما فرو ريزندهء باران مىكند * و به شما با مالها و فرزندان مدد مىرساند و براى شما باغها و نهرها پديد مىآورد » . « 61 » [ 59 ] براى آن كه سرنوشتهاى گذشتگان عبرتى براى نسلهاى پس از ايشان باشد ، و ناگزير اين را بايد بدانيم كه از سنتى الاهى و تبديل ناپذير پيروى مىكند ، چه ستمگران به خاطر ظلمشان هلاك شدند ، و هر كس كه بر راه آنان برود دير يا زود هلاك خواهد شد .
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ
« پس براى كسانى كه ستم كردند بهرهاى همچون بهرهء ياران ايشان است ، پس نبايد براى
هامش
( 61 ) - نوح / 10 تا 12 .