/ 59
انسان و جن را نيافريدم مگر براى آن كه مرا بپرستند
رهنمودهايى از آيات :
چون محور سورهء « الذاريات » اين است كه هدف اساسى از آفرينش جن و انس عبادت خداوند متعال است پايان سوره ، پس از فراهم آوردن مقدمات ، به بيان آن مىپردازد : به آسمان اشاره مىكند كه چگونه پروردگارمان آن را به قوت خود بنا كرد ، و پيوسته آن را گسترش مىدهد ، و به زمين كه چگونه آن را هموار و آمادهء براى زيستن ما بر آن ساخت ، و به زوجيت و جفت بودن در هر چيز آفريده شده ، خداوند بىنياز توانا ما را متوجه مىسازد .
سپس به ما فرمان مىدهد كه به او پناه بريم ، و از ناتوانى خود و نيز از شرهاى فسادهاى خودمان و شرهاى جهان به جانب او فرار كنيم .
براى آن كه تسليم به فشارها نشويم ، به ما يادآورى مىكند كه : رسول بيم دهندهاى آشكار از جانب خدا است ، و اين كه ما را از عاقبت بد و شرك ورزيدن به خدا و كافر شدن به رسالت و متهم ساختن رسول به جادوگرى و ديوانگى ، كه همهء پيشينيان چنين مىكردند بر حذر مىدارد . تو گويى كه آنان بدين گونه بودن را به يكديگر سفارش مىكردند ، در صورتى كه حقيقت آن بود كه همهء ايشان طغيانگر و عاصى بودند ، پس چون رسول از ايشان دورى جست ملامتى بر او نبود ، چه آنان منكر رسالت شدند ، ولى / 60 ادامه دادن به يادآورى مردم و موعظه كردن به ايشان واجب است ، چه براى آنان سودمند واقع مىشود .
پس از اين مقدمه كه در آن از آيات خدا در ميان آفريدگانش سخن رفته ، و