السلام آمده است : « نعمت فراوانى نديدم مگر اين كه در كنار آن حقى ضايع شده وجود داشت » بدان سبب كه آن كس كه بيش از حق خود مىخورد ، به صورت طبيعى حق مردم را مىخورد ، و سنگى كه برايشان فرو ريخت نشاندار بود و به نام ( اسم ) آنان شناخته مىشد ، و شايد هر پاره سنگ به اسم يكى از افراد آن قوم و چنان بود كه درست به هدف خود مىرسيد ، چه به اسم و جرم او ثبت شده بود .
[ 35 ] و به همان گونه كه گلسنگها نامگذارى شدهء به نام مجرمان بود ، از مؤمنانى كه از آن سرزمين خارج شده بودند ، دور بود .
فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
« پس مؤمنانى را كه در آن بودند ، از آن بيرون فرستاديم . » آيا مؤمنان موجود در آن شهر چه كسان بودند ؟
[ 36 ]
فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
« پس در آن جز يك خانه از مسلمانان نيافتيم . » [ 37 ] و پس از آن كه اينان خارج شدند ، خدا سنگهاى نامگذارى شده را فرستاد و آنان را هلاك كرد .
/ 52 آيا روستاها و شهرهاى قوم لوط در كجا بود ؟ گفته مىشود كه سرزمين آنان اكنون در كشور اردن نزديك بحر الميت قرار دارد و در جايى است كه پيش از آن به نام سدوم خوانده مىشد و همان سرزمينهاى واژگون شده ( المؤتفكات ) است .
گفته مىشود كه ابراهيم ( عليه السلام ) كه لوط را به آن شهرها براى دعوت كردن مردم آن سرزمينها به پروردگارشان روانه كرده بود ، در شهر حبرون نزديك سدوم منزل داشت و آثار عذاب را در هنگام نزول آن مىديد .
گمان بعضى بر آن است كه : بعضى از آثار در كف بحر الميت ديده شده كه حكايت از آن دارد كه سرزمينهاى قوم لوط را در اين دريا پوشانده است ، و در آن شك نيست كه آن مناطق شاهد عذاب هولناك قوم لوط بوده است كه بر آن مجرمان نازل شد ، ولى از اين آثار در زمين ما فراوان است ، و عبرت گرفتن از آنها براى آن كافى است كه انسان از گمراهى خود باز گردد ، ولى بيشتر مردم از آنها