السلام ) از تعويذ و آويختن آن بر حائض پرسش كردند ، گفت : « عيبى ندارد ، آن را مىخواند و مىنويسد و دستش به آن اصابت نمىكند » . « 153 » و اين تفسير ظاهر آيه است ، و چون در آن بيشتر تدبر كنيم ، به اين نتيجه مىرسيم كه طهارت بدنى يك بعد از طهارت و پاكى است و بعد ديگر پاكى روانى است كه مهمتر است .
حقايق قرآن را جز پاكان از گناهها و فواحش احساس نمىكنند كه از عقدهها و انديشههاى كهنه و تازه وارد دورند ، و بندها و فشارها و ديگر ناپاكيها كتاب خدا را از ايشان پوشيده نگاه نمىدارد . و پروردگار ما عزّ و جلّ گفته است :
وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً * وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
« و هنگامى كه قرآن مىخواندى ، ميان تو و كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند پردهاى پوشيده قرار داديم * و بر دلهاى آنان پردههايى نهاديم كه آن را فهم نكنند ، و در گوشهاشان سنگينى ، و هر گاه در قرآن تنها از پروردگارت ياد مىكردى ، پشت مىكردند و مىرميدند » ، « 154 » و گفت :
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
« پس چرا در قرآن به تدبر و تفكر نمىپردازند ، مگر دلهاشان با قفل بسته شده است ؟ » ، « 155 » به همانگونه كه فرمان او تعالى به پناه بردن به خدا از شيطان چنين آمده است :
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
« پس چون بخواهى قرآن بخوانى ، از شيطان رجيم به خدا پناه بر » ، « 156 » چه آن گونهاى از نجاستهاى معنوى است كه سبب پوشيده ماندن آيات بر شخص مىشود .
/ 459 امامان راهنما كه وحى در خاندان ايشان نزول پيدا كرده ، به معانى قرآن داناترند ، بدان جهت كه آنان آشكارترين مصداق پاكى در اين گفتهء خداوند
هامش
( 153 ) - همان كتاب ، ص .
( 154 ) - الإسراء / 45 و 46 .
( 155 ) - محمّد / 24 .
( 156 ) - النحل / 98 .