گذاشته است ، و هر كس به قرآن احترام نگذارد از قدر حرمت خدا كاسته است ، و حرمت قرآن بر خدا همچون حرمت فرزند بر پدر او است » ، « 142 » و گفت : « اگر خواستار زندگى نيكبختان ، و مرگ شهيدان ، و نجات در روز حسرت ، و سايه در روز گرم و سوزان ، و راهيابى در روز گمراهى هستيد ، به تحصيل و آموختن / 456 قرآن بپردازيد كه كلام رحمان است و حرزى از شيطان و افزايش ميزان » ، « 143 » و گفت : « هر كس قرآن را حفظ كند ، و حلالش را حلال و حرامش را حرام بداند ، خدا او را به بهشت داخل مىكند و شفيع دو نفر از خاندانش قرار مىدهد كه بر همهء آنان آتش واجب شده باشد » ، « 144 » و او ( صلّى اللَّه عليه و آله ) همچون اندرزى به سلمان المحمّدى چنين گفت : « اى سلمان ! چون مؤمنى قرآن بخواند ، خدا درهاى رحمت را بر او مىگشايد ، و به هر حرفى كه از دهان او خارج شود فرشتهاى را مىآفريند كه تا روز قيامت تسبيحگوى او باشد . . و بزرگوارترين مردمان در نزد خدا ، پس از پيامبران ، عالماناند و سپس حاملان قرآن ، چنان از دنيا بيرون مىروند كه انبيا بيرون رفتهاند ، و از قبرهاى خود با پيامبران در محشر حضور مىيابند ، و با آنان از صراط مىگذرند ، و ثوابى همچون انبيا دريافت مىكنند ، پس خوشا به حال طالب علم و حامل قرآن با اين همه كرامت و شرفى كه در نزد خدا دارند » . « 145 » ولى ما مسلمانان پيوسته از قرآن دوريم ، در صورتى كه اين همه تأكيد دربارهء آن شده و آن را تجربه كردهايم ، مگر قرآن ما را از تاريكى جاهليت بيرون نياورد ، و براى ما اساس تمدنى را بنا نهاد كه چراغ راهنماى بشريت بوده و پيوسته چنين خواهد بود ، پس چرا از آن دورى گزيديم تا ميان ما غريب و بيگانه شد ؟
انديشههاى ما به بينشهاى آن اشارهاى نمىكند ، و رفتار ما از ارزشهاى آن الهام نمىگيرد . و خلاصه آن كه : كرامت و عزت حاصل از قرآن را از دست داديم ، در
هامش
( 142 ) - همان جا .
( 143 ) - همان جا .
( 144 ) - همان جا .
( 145 ) - همان كتاب ، ص 8 ، و براى اطلاع بيشتر به آنجا رجوع كنيد .