دانهاى را كه در دست دارى بر زمين بيفشان » . « 116 » او ( ع ) گفت : « قوم بنى اسرائيل نزد موسى ( ع ) آمدند و از او خواستند دعا كند و از خدا بخواهد كه هر وقت خواستند باران بر ايشان فرو فرستد ، و هر وقت نخواستند بارندگى را متوقف سازد ، پس موسى ( ع ) به همين گونه از خدا درخواست كرد ، و آن گاه خداى عزّ و جلّ گفت : چنين خواهد بود ، و موسى ايشان را آگاه كرد و زمين را كشت كردند ، و هيچ جايى از زراعت خالى نماند ، و سپس به خواست خود باران داشتند يا آمدن باران را قطع مىكردند ، و كشتههاى ايشان به صورت كوهها و جنگلها ( درختان انبوه به هم پيوسته ) درآمد ، و سپس به درو كردن و خرمن ساختن و كوفتن خرمنها پرداختند و چيزى نيافتند ، پس نالان به نزد موسى ( ع ) رفتند و گفتند : ما از تو خواستيم تا از خدا مسئلت كنى كه هر وقت بخواهيم آسمان بر ما ببارد ، پس دعوت ما را اجابت كرد و سپس آن را مايهء زيان ما قرار داد ، و موسى گفت : پروردگارا ! بنى اسراييل از آنچه دربارهء ايشان كردهاى به گريه و ناله افتادهاند ، و خدا پرسيد كه : براى چه اى موسى ؟ و او گفت : از من خواسته بودند / 438 كه از تو بخواهم تا هر وقت كه خواستار باران باشند باران بر ايشان فرو فرستى ، و هر وقت كه نخواهند از فرو ريختن باران جلوگيرى كنى و تو اجابت كردى و سپس اين را مايهء زيان ايشان قرار دادى ، پس خدا گفت : اى موسى ! من به اندازه براى بنى اسراييل مقدّر كرده بودم و آنان به تقدير من راضى نشدند و من هم خواستهء ايشان را اجابت كردم و چنان شد كه ديدى » . « 117 » از دقيق بودن بيان قرآن است كه نگفت : آيا شما آن را مىآفرينيد چنان كه حال مينى ياخته و جنين چنين است ، بدان جهت كه هيچ عاقلى مدعى اين ادعا نمىشود ، و عمل نمو گياه از تخم تا رسيدن به ثمره در خارج ارادهء ما و دور از دسترس ما صورت مىگيرد ، و اين كه نفى مجرد زراعت با تأكيد تمام آفرينش به
هامش
( 116 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 223 .
( 117 ) - همان جا .