دست ما مسلم است و بنا بر اين از جانب خدا است ، بلكه از چيزى با ما سخن مىگويد كه به دست خود زراعت مىكنيم و زمين را شخم مىزنيم و دانه را در آن مىكاريم ، و مقصود از رؤيت و ديدن در آيه ديدن با بصيرت است به همانگونه كه در آيات 58 و 68 و 71 نيز به همين معنى آمده بود ، و پس از آن كه بدين معنى ديديم بر ما لازم است كه به اين پرسش پاسخ دهيم :
أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ
« آيا شما آن را كشت مىكنيد يا كشت كنندهء آن ماييم ؟ » / 437 در آن هنگام كه ديده و بينش خويش را به كار بيندازيم و بر حقيقت واقعى كه در زراعت صورت پذير مىشود و هزاران عامل و قانون در آن به كار مىافتد كه ما نسبت به بيشتر آنها نادانيم ، و ايجادكنندهء آنها ما نيستيم ، به تأكيد بر ما معلوم مىشود كه زراعت كننده خدا است ، و نقش ما در اين زراعت جز شخم زدن و دانه افشاندن و آبيارى كردن و نظاير اينها نيست ، و اين همه به نعمتها و حول و قوهء او صورت پذير مىشود .
در آن هنگام كه رؤيت انسان صاف و پاك و بصيرت و بينش او آشكار مىشود ، قدرت خدا و تدبير او را احساس مىكند ، و به اندازهء گسترش قدرت و حسن تدبير او پى مىبرد ، بالخاصه در مزرعهها كه آيات آفرينش آنها را احاطه كرده و با آب و هوا و خاك و آب همكارى دارد و با رشد گياه و زيبايى و تجليات قدرت الاهى در آن به همزيستى مىپردازد .
نصوص دينى مؤمنان را به آن تشويق مىكند كه هنگام كار كردن در كشاورزى با اين بصيرت عمل كنند ، و امام ابو عبد اللَّه ( ع ) گفته است : « چون خواهى كه به كار كشتن دانهاى بپردازى ، مشتى از آن را بگير و رو به قبله بايست و دو آيهء 63 و 64 را سه بار بخوان و سپس سه بار بگو : بلكه خدا زارع است ، و آن گاه بگو : خدا آن را مبارك كناد ، و در آن سلامتى را روزى ما كناد ، و سپس مشت